Postanowienie NSA z 27 stycznia 2006 r., II OZ 37/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 27 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. T. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 października 2005 r. sygn. akt II SA/Po 807/04 o pozostawieniu pisma bez rozpoznania

Sprawa

w sprawie ze skargi R. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 6 sierpnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie przekazania pisma według właściwości postanawia oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Janina Antosiewicz przewodniczący, sprawozdawca

Uzasadnienie

Uzasadnienie.

Zaskarżonym zarządzeniem przewodniczący składu pozostawił bez rozpoznania pismo R. T. z dnia 29 czerwca 2005 r. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że skarżący wezwany został zarządzeniem z dnia 29 września 2005 r. do sprecyzowania w terminie siedmiu dni, czy jego pismo należy traktować jako zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 16 czerwca 2005 r.. W odpowiedzi na wezwanie skarżący nie zastosował się do treści zarządzenia, przytaczając jedynie stan faktyczny dotyczący nieruchomości stanowiącej jego własność. Sąd postanowił więc o pozostawieniu pisma skarżącego bez rozpoznania na mocy art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)

W zażaleniu na to postanowienie R. T. nie zarzucił naruszenia prawa, podnosząc jedynie szereg argumentów odnoszących się do merytorycznej treści jego skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zawiera uzasadnionych podstaw.

Stosując przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd rozpatruje wnioski i pisma stron stosując przewidziane dla danego trybu przepisy.

W myśl art. 46 § 1 tej ustawy to na stronie ciąży obowiązek m.in. oznaczenia rodzaju pisma, osnowy wniosku lub oświadczenia. Występujące w takim zakresie braki, uniemożliwiające nadanie prawidłowego biegu strona powinna uzupełnić na żądanie Sądu, skierowane do niej na podstawie art. 49 §1 powołanej ustawy.

Zgodnie z art. 49 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Jak wynika z akt sprawy R. T. wezwany został pismem z dnia 29 września 2005 r. do sprecyzowania, czy jego pismo jest zażaleniem na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 czerwca 2005 r., a jeśli tak, to Sąd zobowiązał skarżącego do zawarcia wymaganych prawem elementów, przewidzianych dla zażalenia. Skarżący wezwania tego w zakreślonym terminie nie wykonał, nadsyłając jedynie dokumenty odnoszące się do postępowania toczącego się przed organami administracji. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny pozostawił pismo R. T. bez rozpoznania, a wydanemu zarządzeniu nie można zarzucić naruszenia prawa.

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.