Uzasadnienie
S. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej: WSA) w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu z [...] maja 2021 r., znak: [...], w przedmiocie nieuwzględnienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oraz odmawiające zawieszenia postępowania egzekucyjnego, w celu przymuszenia do wykonania obowiązku niepieniężnego, polegającego na wykonaniu robót budowlanych w budynku dawnego aresztu policyjnego w L. przy ul. [...].
Zarządzeniem z 27 października 2021 r., VII SA/Wa 1494/21, WSA w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. postanowienie. Stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., rozp. RM 2003), wysokość wpisu ustalono na kwotę 100 zł.
Powyższe zarządzenie stało się przedmiotem zażalenia S. D. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wnosi o jego zmianę i zwolnienie z uiszczenia wpisu, mając na uwadze swoją sytuację majątkową i rodzinną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie podlega uwzględnieniu.
Stosownie do treści art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm., Ppsa) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 i § 3 Ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z powyższych przepisów wynika, że zasadą jest obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku wymieniają przepisy ustawy – podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 Ppsa) czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 i n. Ppsa).
W niniejszej sprawie WSA w Warszawie prawidłowo wezwał wnoszącego skargę do uiszczenia od niej wpisu sądowego. Prawidłowo została również określona wysokość należnego wpisu w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozp. RM 2003, zgodnie z którym wpis stały od skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu, wynosi 100 zł. Zaskarżone zarządzenie nie narusza więc przepisów obowiązującego prawa.
Ponadto, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w sprawie nie zachodzi wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania – ani na mocy ustawy (art. 239 i następne Ppsa), ani wskutek przyznania skarżącemu prawa pomocy. Wniosek żalącego o przyznanie prawa pomocy był bowiem przedmiotem rozpoznania WSA w Warszawie, który pozostawił go bez rozpoznania. Orzeczenie w tym zakresie jest prawomocne.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 Ppsa, orzekł jak w sentencji.