Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 marca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę, ponieważ na wezwanie Sądu strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi przez wskazanie numeru PESEL skarżącego, nadesłania skargi własnoręcznie podpisanej oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł.
Sąd wskazał, że przesyłka zawierająca wezwania została doręczona skarżącemu 14 lutego 2023 r., a zatem termin do usunięcia ww. braków skargi upłynął 21 lutego 2023 r. Strona skarżąca nie uzupełniła braków skargi w ustawowym terminie 7 dni. Jak wynika z akt sprawy, skarżący pismem z 23 lutego 2023 r. (data nadania w placówce pocztowej 24 lutego 2023 r.) uzupełnił braki formalne i fiskalne skargi – niemniej jednak nastąpiło to po terminie.
Zażalenie na ww. postanowienie wniósł skarżący, podnosząc, że w dniu 14 lutego 2023 r. przesyłkę odebrała inna osoba; zaś skarżącemu przekazano przesyłkę w dniu 17 lutego 2023 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie podlega uwzględnieniu.
Argumentacja zażalenia nie podważa skutecznie oceny Sądu I instancji, który trafnie stwierdził, że strona skarżąca nie uzupełniała w terminie braków formalnych skargi.
Wbrew twierdzeniom zawartym z zażaleniu, wezwania do usunięcia braków formalnych skargi zostały doręczone stronie skarżącej w dniu 14 lutego 2023 r., o czym świadczy znajdujący się w aktach sprawy dowód doręczenia przesyłki poleconej. Przesyłka została skierowana na adres wskazany przez skarżącego; zaś przesyłkę odebrał upoważniony pracownik (a więc osoba uprawniona do odbioru przesyłki w imieniu skarżącego), co wynika z dowodu doręczenia wezwania. Skarżący nie zakwestionował aby przesyłkę wydano osobie nieuprawnionej.
Stosownie do art. 72 § 2 p.p.s.a. jeżeli doręczenia dokonuje się w miejscu pracy, można doręczyć pismo osobie upoważnionej do odbioru pism (tzw. doręczenie zastępcze). Wynika z tego, że możliwym jest wydanie przesyłki osobie upoważnionej, którą może dla przykładu być upoważniony pracownik. W takiej sytuacji prawny skutek doręczenia przesyłki następuje z chwilą wydania przesyłki osobie upoważnionej.
Dla tej oceny nie mają zaś znaczenia późniejsze działania lub zaniechania osób, w tym kiedy faktycznie przesyłka dotarła do rąk skarżącego.
Dlatego Sąd I instancji zasadnie przyjął, że wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 14 lutego 2023 r., a więc do dnia 21 lutego 2023 r. przysługiwał jej termin do uzupełnienia braków formalnych skargi. Dokonanie zaś tych czynności przez skarżącego w dniu 24 lutego 2023 r. uprawniało Sąd I instancji do zastosowania art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucenia skargi, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga, której nie uzupełniono w terminie braków formalnych, podlega odrzuceniu; natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.