Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 listopada 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 1491/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. D.z U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa), odmówił E. S. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Małopolskiego z dnia [...] czerwca 2014 r., znak [...] w przedmiocie wymeldowania.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że w skardze na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] czerwca 2014 r. znak: [...] E. S. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Wniosek nie zawierał uzasadnienia. Sąd I instancji uznał, że w niniejszej sprawie należało odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżąca nie wskazała w swoim wniosku, na czym miałyby polegać znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki wykonania zaskarżonej decyzji. zaznaczył, że sama potencjalna możliwość uchylenia zaskarżonego aktu nie stanowi przesłanki wstrzymania jej wykonania. Niezbędne jest bowiem spełnienie przesłanek, o których mowa w 61 § 3 ppsa.
Zażalenie na powyższe wywiodła skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu adwokata J. Ż., zarzucając naruszenie prawa procesowego:
- - art. 61 § 3 w zw. z art. 106 § 4 ppsa przez błedną wykładnię i w konsekwencję niewłaściwe zastosowanie przez niezasadne przyjęcie, że wymeldowanie nie spowoduje trudnych do odwrócenia skutków, a nadto, że wniosek o wstrzymanie wymaga innego, odrębnego uzasadnienia, gdy jego podstawy wskazano w skardze.
Wskazując na powyższe naruszenia skarżąca wniosła o:
- - zmianę zaskarżonego postanowienia przez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji;
- - przyznanie pełnomocnikowi z urzędu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w wysokości według norm przepisanych, które nie zostały pokryte ani w całości ani w części.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ppsa sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu obciąża wnioskodawcę i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Ocena czy grożąca szkoda jest znaczna, możliwe jest wyłącznie na podstawie analizy okoliczności konkretnej sprawy i można o niej mówić wówczas, gdy rozmiary szkody wywołane wykonaniem zaskarżonego aktu są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Trudne do odwrócenia skutki to takie skutki wykonania zaskarżonej decyzji, które wprawdzie można odwrócić, ale przy podjęciu nadmiernego w danych warunkach wysiłku.
Sąd I instancji dokonał w niniejszej sprawie prawidłowej oceny przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest zapewnienie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w toku sądowej kontroli zaskarżonego aktu przed następstwami wadliwych aktów lub czynności organów administracji publicznej, których wykonanie może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie jednak trzeba mieć na względzie przedmiot decyzji objętej wnioskiem, o jakim mowa w art. 61 § 3 ppsa. W rozpoznawanej sprawie wniosek ten dotyczy decyzji o wymeldowaniu, a więc orzeczenia, które stwierdza jedynie pewien stan faktyczny, zatem posiada jedynie charakter ewidencyjny (postanowienie NSA z: 26.2.2014 r., II OZ 186/14, Lex 1450973; 4.12.2012 r., II OZ 1064/12, Lex 1240782; 2.10.2012 r., II OSK 2284/12, Lex 1270196). Nie ma ona charakteru nieodwracalnego.
Powołana w zażaleniu okoliczność, że podstawy do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji zawarto w skardze, nie mogły odnieść zamierzonego skutku. W treści skargi nie wskazano okoliczności mogących wskazywać na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu przedmiotowego przepisu.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.
O kosztach postępowania zażaleniowego Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł, ponieważ przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości orzeczenia co do zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym, dotyczącym postanowienia wydanego w sprawie wpadkowej. Orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego powinno się znaleźć dopiero w wyroku kończącym postępowanie, a więc w orzeczeniu, o którym mowa w art. 200, 201, 203, 204 ppsa.