Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 07.03. 2005 r. odrzucił wniosek J. Ż. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
W uzasadnieniu wskazano, że postanowieniem z dnia 07.12.2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę J. Ż. na decyzję Wojewody Warmińsko – Mazurskiego, gdyż w zakreślonym terminie nie został uiszczony wpis sądowy.
W złożonym w dniu 18.02.2005 r. zażaleniu na powyższe postanowienie zawarty został wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
Sąd zważył, że zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – zwanej ppsa – jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 4 cytowanej ustawy równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W niniejszej sprawie wraz ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, wpisu tego nie uiszczono.
Zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) w sprawach z zakresu ewidencji ludności i dowodów osobistych, a zatem także w sprawach dotyczących wymeldowania, wpis od skargi jest wpisem stałym i wynosi 100 zł.
W myśl art. 221 cytowanej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Nieuiszczenie wpisu stałego przez pełnomocnika skarżącego (radcę prawnego) równocześnie ze złożeniem wniosku skutkuje odrzuceniem przedmiotowego wniosku.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 88 wskazanej ustawy, należało wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi odrzucić jako niedopuszczalny.
Na powyższe postanowienie J. Ż. złożył zażalenie, wnosząc o jego uchylenie.
Skarżący podniósł, iż wyrokiem Sądu Rejonowego w Mrągowie orzeczono wobec niego eksmisję, skutkiem czego stał się praktycznie osobą bezdomną. W tej sytuacji podał adres dla doręczeń swojej matki M. Ż.o, która odebrała wezwanie do uiszczenia wpisu.
U swojej matki skarżący bywał sporadycznie. W chwili kiedy dowiedział się o wezwaniu niezwłocznie złożył wniosek do Sądu o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Wniosek został uwzględniony postanowieniem z dnia 21 stycznia 2005 r.
W zażaleniu z dnia 17 lutego 2005 r. pełnomocnik skarżącego złożył wnioski o:
- przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi
- o uchylenie postanowienia z dnia 7 grudnia 2004 r. o odrzuceniu skargi.
Powołując się na przepis art. 86 § 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, albowiem wraz z wnioskiem wpisu tego nie uiszczono.
Skarżący nie podziela motywów tego rozstrzygnięcia. Skoro w chwili składania wniosku skarżący był zwolniony od kosztów sądowych (postanowieniem z dnia 21 stycznia 2005 r.) to jest to równoznaczne z tym, że wraz ze złożeniem wniosku został uiszczony wpis. W przeciwnym wypadku zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych miałoby charakter iluzoryczny. W tym stanie rzeczy w sprawie nie ma również zastosowania przepis art. 221 powołanej ustawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
`Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.
Wbrew temu co przyjął Wojewódzki Sąd Administracyjny w sprawie nie zachodziły przesłanki do odrzucenia wniosku na podstawie art. 88 ppsa.
Zauważyć bowiem trzeba, że jeszcze przed złożeniem wniosku o przywrócenie terminu i przed jego rozpoznaniem przez Sąd, skarżący prawomocnym postanowieniem referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21.01.2005 r. zwolniony został od kosztów sądowych.
Wobec powyższego skarżący, składając w dniu 18.02.2005 r. wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi,nie miał obowiązku wykonania czynności o której mowa w art. 87 § 4 ppsa. tj. dokonania wpłaty wpisu.
Przyjmuje się w orzecznictwie, że wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest skuteczny od momentu jego wniesienia.
W konsekwencji więc zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych postanowieniem z dnia 21.01.2005 r., skarżący po tej dacie nie miał obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, zgodnie z art. 239 pkt. 4 ppsa.
Tym samym działający w imieniu skarżącego pełnomocnik nie miał obowiązku dokonania wpłaty wpisu w związku ze złożonym wnioskiem o przywrócenie terminu.
Oznacza to, że Sąd I instancji rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu powinien przyjąć, iż równocześnie z tym wnioskiem dokonana została czynność przewidziana w art. 87 § 4 ppsa.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 ppsa w zw. z art.197 § 2 ppsa.