Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 519/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną W.F. od wyroku tego Sądu z dnia 30 stycznia 2017 r., w sprawie z jego skargi na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący.
Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2018 r. sygn. akt II OZ 376/18 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił ww. zażalenie.
Pismem z dnia 10 lipca 2018 r. skarżący złożył wniosek o uzupełnienie ww. postanowienia oraz sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że odrzucając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o zwrocie uiszczonego przez niego wpisu. Podał także, że fragment uzasadnienia nie odpowiada prawdzie, w związku z tym należy skorygować tę omyłkę i wykreślić wskazany fragment uzasadnienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do normy art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten, na mocy art. 166 p.p.s.a., stosuje się odpowiednio do postanowień.
Uzupełnienie wyroku (postanowienia) ma miejsce m.in. w sytuacji, gdy sąd nie zamieścił w wyroku (postanowieniu) dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Norma art. 232 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.
Mając zatem na uwadze, że zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 20 czerwca 2017 r. zostało odrzucone, a skarżący uiścił wpis od zażalenia (opłata sądowa zarejestrowana pod pozycją 19531) na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało zwrócić skarżącemu cały uiszczony wpis. Z tego względu, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 i 193 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.
Odnosząc się zaś do wniosku o sprostowanie uzasadnienia postanowienia, wskazać trzeba, że nie zasługiwał on na uwzględnienie.
Z treści art. 156 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a. wynika, że sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W niniejszej sprawie brak jest podstaw do sprostowania fragmentu uzasadnienia postanowienia objętego wnioskiem. Takiej zmiany jak żąda skarżący, a to wykreślenia fragmentu uzasadnienia, gdyż zdaniem skarżącego nie odpowiada on prawdzie, nie można zakwalifikować jako niedokładności, błędu pisarskiego czy innej oczywistej omyłki pisarskie. Dlatego, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 i art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie 2 sentencji.