Uzasadnienie
II OZ 379/06
U Z A S A D N IE N I E
W dniu 24 października 2005 r. F. H., I. H. i J. J. złożyły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 6 października 2005 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę . W skardze zamieszczony został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią decyzji organu I instancji. Strona skarżąca wskazała, iż inwestorzy gromadzą materiał budowlany i zaczęli roboty ziemne, a tym samym zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżącym oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek skarżących o wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji, stwierdzając że skarżące ograniczyły się jedynie do przytoczenia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.), nie wykazały natomiast, aby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji mogło spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Sąd zaznaczył ponadto, że proces budowlany nie jest procesem nieodwracalnym, a w przypadku uchylenia decyzji, konsekwencje obciążają przede wszystkim inwestora.
Pismem z dnia 13 lutego 2006 r. I. H. złożyła na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zażalenie. W ocenie skarżącej, wskazała ona w treści całego uzasadnienia skargi okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca przyznała, że nie przedstawiła wszystkich aspektów związanych z wykonaniem zaskarżonej decyzji, bowiem uznała, że argumenty powołane w skardze są na tyle oczywiste, że Sąd I instancji uwzględni je z urzędu. Jednocześnie, skarżąca wskazała, iż "w kontekście zarzucanego rażącego naruszenia przepisów prawa budowlanego, w tym związanego z bezpieczeństwem przeciwpożarowym ", wykonanie zaskarżonej decyzji będzie narażało na niebezpieczeństwo osoby niepełnosprawne pozostające w budynku skarżącej". Skarżąca podniosła również, że wykonanie zaskarżonej decyzji może się wiązać z innymi uciążliwościami, np. hałasem i drganiami.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zażalenie nie zawiera uzasadnionych podstaw. W myśl bowiem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm. ), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji w/w normy prawnej wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Jak przyjęto w judykaturze, sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zawartości skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie, bowiem samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 ustawy nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia.
W przedmiotowej sprawie analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Małopolskiego potwierdza stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zawarte w zaskarżonym postanowieniu, że strona nie uprawdopodobniła w nim w dostateczny sposób przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy, które uzasadniałyby uwzględnienie tego wniosku albowiem nie powołano w tym zakresie przesłanek przemawiających za podjęciem takiego rozstrzygnięcia .
Niespornym pozostaje to , iż poza uzasadnieniem wadliwości decyzji Wojewody Małopolskiego w złożonym wniosku brak jest jakichkolwiek okoliczności , które potwierdzałyby istnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy, jak też strona nie uprawdopodobniła ich wystąpienia w motywach rozpatrywanego zażalenia. Powoływana w zażaleniu ewentualna niezgodność zaskarżonej decyzji z przepisami Prawa budowlanego będzie przedmiotem oceny Sądu I instancji w toku rozprawy, natomiast nie może stanowić podstawy do wstrzymania wykonania tej decyzji na etapie rozpatrywania wniosku o wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji . Nie można w okolicznościach tej sprawy również uznać by uciążliwości związane z procesem inwestycyjnym , na które wskazuje strona skarżąca spowodowały znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.
Odnosząc się natomiast do zarzutu, że Sąd przy rozpoznawaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinien z urzędu, a więc bez wniosku strony uwzględnić okoliczności przedstawione w skardze, wskazać należy, że powyższe nie oznacza, iż Sąd administracyjny jest zobowiązany do badania wszelkich okoliczności sprawy związanych ze zgłoszonym wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Takie działanie Sądu dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonej decyzji .
W konsekwencji, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Wojewody Małopolskiego z dnia 6 października 2005 r. należy uznać za zasadne.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił zażalenie oddalić.