Uzasadnienie
W przesłanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosku J. B. żądał przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, uzasadniając że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i pełnoletnim synem. W urzędowym formularzu podał, iż pobiera rentę w wysokości 583, 96 zł, żona pracuje na 1/2 etatu i zarabia około 400 zł miesięcznie. Podał ponadto, że posiada nieruchomość 516 m kwadratowych położoną w Krakowie przy ul. [...] oraz dwie działki (jedną w 1/3 części udziału). Wskazał też, że posiada mieszkanie o powierzchni 28 m kwadratowych w ww. nieruchomości oraz że jego pełnoletni syn jest studentem, nie pracuje i pozostaje na utrzymaniu skarżącego.
Zarządzeniem z dnia 26 lipca 2006 r., sygn. akt II SA/KR 1458/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał J. B. do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez wskazanie wysokości pobieranego przez jego syna stypendium, dochodu miesięcznego z najmu lokali mieszkalnych w budynku stanowiącym własność wnioskodawcy, położonym w Krakowie przy ul. [...], w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma sądowego, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
W piśmie uzupełniającym wniosek skarżący wyjaśnił, iż jego syn pobierał stypendium naukowe i socjalne w wysokości 450 zł, skarżący uzyskuje dochód z czynszu najmu z lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w ogólnej wysokości 567,20 zł.
Postanowieniem z dnia 6 listopada 2006 r., sygn. akt II Kr 1458/04 WSA w Krakowie oddalił wniosek strony skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu Sąd podał, iż J. B. nie wyjaśnił powodu, dla którego przed sądem powszechnym toczy się postępowanie dotyczące budynku położonego przy ul. [...], czego ono dotyczy. Nie wyjaśnił co dzieje się z czynszem najmu z pozostałych 9 mieszkań. Jak wskazano skarżący podał natomiast, iż nie powinno dla Sądu być istotne co skarżący jako zarządca i właściciel budynku posiada oprócz budynku i jakie budynek przynosi zyski czy straty, bo tych dochodów zgodnie z polskim prawem nie wolno łączyć i wspólnie rozliczać oraz że nie jest ważne co jest napisane w przedmiotowym formularzu PPF. Istotne jest, ze koszty najmu pobrał, ukrył i bezprawnie nimi dysponuje Sąd Rejonowy oraz to, czy podzieli się tymi kwotami z Sądem Administracyjnym. Sąd Wojewódzki stwierdził, iż każdy obywatel zamierzający wytoczyć sprawę sądową musi liczyć się z koniecznością poniesienia kosztów sądowych. Wskazał dalej, iż sytuacja materialna przedstawiona przez skarżącego nie uzasadnia wniosku o przyznanie prawa pomocy ani w zakresie całkowitym, ani częściowym. Skarżący dysponuje środkami pieniężnymi w wysokości umożliwiającej pokrycie kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z wyboru, bez wywoływania uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
J. B. wniósł sprzeciw od postanowienia WSA w Krakowie z dnia 6 listopada 2006 r. oddalającego jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w trybie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Podał w nim, iż od roku 1998 to Sąd Rejonowy w Krakowie w,,przestępczy sposób" dysponuje pobieranymi kwotami czynszu z najmu budynku, będącego własnością skarżącego.
Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2007 r., sygn. akt II SA/Kr 1458/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek J. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie odmowy wydania nakazu opróżnienia budynku.
W uzasadnieniu Sąd Wojewódzki podniósł, iż skarżący nie wskazał w sposób nie budzący wątpliwości, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Sąd podał dalej, iż zebrany materiał dowodowy pozwolił na rozpoznanie wniosku skarżącego.
W zażaleniu na to postanowienie J. B. podniósł, iż nie rozumie dlaczego dla Sądu istotne jest, co skarżący jako zarządca i właściciel budynku posiada prócz budynku i czy budynek wskazany przynosi dochody. Wskazał, iż dochodów powyższych zgodnie z prawem polskim nie można łączyć. Stwierdził, iż nie ukrywa swojego majątku. Majątkiem tym w sposób przestępczy dysponuje od 1998 r. Sąd Rejonowy w Krakowie, który pobiera przychody z najmu budynku, będącego własnością skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje osobie, która wykaże, ze nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast w zakresie częściowym wówczas gdy skarżący wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.)
Jak wynika z treści powyższych przepisów ciężar dowodu spoczywa na stronie, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy. Z użycia w powyższych przepisach określenia,,gdy wykaże" wynika, iż strona ma przekonać sąd, iż znajduje się w sytuacji opisanej w tych przepisach, która uniemożliwia poniesienie jej jakichkolwiek kosztów postępowania lub poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Z akt sprawy wynika, iż skarżący w odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału WSA w Krakowie z dnia 26 lipca 2006 r., wzywające do uzupełnienie formularza PPF poprzez określenie sytuacji materialnej syna wskazał, iż jego syn pobierał stypendium naukowe i socjalne w wysokości 450 zł. Odnośnie natomiast określenia dochodu jaki uzyskuje z czynszu najmu budynku przy ul. [...] to podał jedynie, jakie kwoty uzyskuje z najmu lokali nr [...] oraz [...]. Nie wskazał jednak co dzieje się z czynszem z najmu pozostałych 9 mieszkań. Nie wyjaśnił także, czego dotyczy wskazywane przez niego postępowanie przed sądem powszechnym, związane z budynkiem przy ul. [...] ani nie udokumentował jego istnienia.
W związku z tym stwierdzić należy, iż skarżący nie wykazał w sposób nie budzący wątpliwości, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sad Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.