Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 lutego 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 1150/10, odmówił przyznania skarżącej F. I. M. prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. w zakresie ustanowienia adwokata.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w dniu 11 stycznia 2011 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Uzasadniając powyższy wniosek skarżąca wskazywała, że adwokaci do których się zwracała w sprawie pomocy prawnej, odmówili jej tej pomocy, mimo tego iż skarżąca była w stanie ponieść koszty sporządzenia skargi kasacyjnej przez wyznaczonego adwokata.
Sąd I instancji rozpoznając wniosek skarżącej stwierdził, że nie zasługuje on na uwzględnienie. W ocenie Sądu skarżąca uzasadniała swoje żądanie odmową podjęcia czynności w niniejszej sprawie przez profesjonalnych pełnomocników, podczas gdy okolicznością przemawiającą za przyznaniem prawa pomocy powinna być trudna sytuacja materialna wnioskującego. Sąd stwierdził, że w tym stanie rzeczy nie jest zasadnym, dokonywanie oceny sytuacji materialnej wskazanej we wniosku, bowiem samo podjęcie próby uzyskania pomocy prawnej "z wyboru" świadczy o tym, iż skarżąca godziła się na ponoszenie związanych z tym wydatków na wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, a tym samym jest w stanie partycypować w kosztach sądowych.
Jednocześnie Sąd wskazał, że za odmową udzielenia prawa pomocy przemawia również okoliczność, iż skarżąca wnioskowała już o przyznanie jej prawa pomocy. Sąd I instancji, odnosząc się do sytuacji majątkowej skarżącej, przyjął motywy uzasadnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2010 r. sygn. akt II OZ 935/10, mocą którego oddalono zażalenie skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2010 r. sygn. akt V SA/Wa 1150/10 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Ponadto Sąd I instancji stwierdził, że przewidziane w art. 244 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy, w tym ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, który będzie działał z urzędu, nie służy ułatwieniu stronie znalezienia adwokata lub radcy prawnego i przymuszeniu go do napisania skargi kasacyjnej, lecz ma na celu umożliwienie dostępu do sądu osobom, które z powodu ubóstwa nie są w stanie samodzielnie pokryć kosztów związanych z udzieleniem pełnomocnictwa adwokatowi (radcy prawnemu) "z wyboru".
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca wskazując na okoliczności odnoszące się do podstaw skargi o wznowienie postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) "Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania;
- 2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny".
W zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji zasadnie przyjął, że już samo oświadczenie skarżącej, iż jest ona w stanie ponieść koszty sporządzenia skargi kasacyjnej, może świadczyć o tym, iż jest w stanie ponieść koszty postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jednocześnie Sąd I instancji prawidłowo ocenił sytuację materialną skarżącej, uznając, że stan rodzinny, majątek i dochody skarżącej, nie przemawiają za przyznaniem jej prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. w zakresie ustanowienia adwokata, dokonując analizy akt sprawy i nie opierając się wyłącznie na słowach skarżącej. Warto przy tym wskazać, że zarządzeniem z dnia 20 stycznia 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 1150/10 wezwano skarżącą do złożenia dodatkowych oświadczeń i do przedłożenia dokumentów źródłowych dotyczących stanu rodzinnego, majątku i dochodów skarżących, które również zostały wzięte pod uwagę przez Sąd I instancji, przy ocenie wniosku skarżącej.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 §1 w związku z art. 197 §2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił zażalenie.