Postanowienie NSA z 20 kwietnia 2006 r., II OZ 385/06

Sąd

II OZ 385/ 06 P O S T A N O W I E N I E Dnia 20 kwietnia 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 20 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 4 stycznia 2006 r. sygn. akt II SA/Bd 268/04 o odmowie przyznania A. K. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika

Sprawa

w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia 1 marca 2004 r. znak: [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego p o s t a n a w i a uchylić zaskarżone postanowienie.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz

Uzasadnienie

U z a s a d n i e n i e.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 stycznia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił przyznania A. K. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika - adwokata.

W treści uzasadnienia swego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż z kwestionariusza wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego przez skarżącego wynika, że jest on inwalidą o dochodach miesięcznych w wysokości 1036 zł brutto (renta wypadkowa). Ponadto jest on właścicielem działki budowlanej. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie brak jest możliwości ustalenia przez Sąd rzeczywistej sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych wnioskodawcy, a tym samym ustalenia czy zostały spełnione ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie dotyczącym ustanowienia pełnomocnika.

Z tych powodów, na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 3 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 a contrario ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd odmówił przyznania prawa pomocy wnioskodawcy.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A. K..

Strona skarżąca wskazując na swą złą sytuację materialną i koszty ponoszone w związku ze stanem zdrowia wniosła o uwzględnienie zażalenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zarzutom zażalenia nie można odmówić słuszności.

Wnioskodawca A. K. wnosząc o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym tj. o ustanowienie adwokata wskazał wysokość swoich dochodów i stwierdził, że jest właścicielem działki budowlanej. Trafnie stwierdził Sąd pierwszej instancji, że złożona przez skarżącego dokumentacja dotyczy wydatków ponoszonych w 2003 r., w 2004 r. i 2005 roku i że ta dokumentacja nie pozwala na ustalenie, ani aktualnej sytuacji materialnej skarżącego, ani też na wysokość ponoszonych przez niego wydatków. Jednakże istotne jest dla rozpoznania przedmiotowego wniosku to, iż brak jest w aktach takiej dokumentacji, która pozwoliłaby na stwierdzenie, że wykazany przez skarżącego dochód, przy uwzględnieniu jego stanu zdrowia pozwala na poniesienie kosztów ustanowienia pełnomocnika w sprawie przez samego skarżącego. Należy dodać, co uszło uwadze Sądu, że w aktach sprawy złożone jest orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia 18.

4. 2005 r., w którym stwierdza się, iż ustalony u A. K. znaczny stopień niepełnosprawności ma charakter trwały. W takiej sytuacji nie wystarczy ograniczyć się do analizy wysokości dochodów strony, czy też poprzestać na ocenie rzeczywiście trudnej sytuacji materialnej, lecz wymaga rozważenia i stan zdrowia strony wpływający niewątpliwie na podwyższenie wydatków. Dopiero taka analiza pozwoli na ocenę czy poniesienie kosztów sądowych nie spowoduje uszczerbku utrzymanie koniecznego wnioskodawcy. Brak tych ustaleń uzasadnia wniosek, że zaskarżone postanowienie podjęte zostało przed wyjaśnieniem wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia wniosku, co stanowi o naruszeniu dyspozycji przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Należy wskazać, że w świetle art. 255 p.p.s.a. Sąd może zobowiązać stronę do złożenia dodatkowego oświadczenia lub przedłożenia dokumentów źródłowych, jeżeli oświadczenie strony jest niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 197 § 1 i 2 w związku z art. 185 § 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.