Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 lutego 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 2157/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2008 r. sygn. akt IV SA/Wa 2157/07 w sprawie ze skargi Miasta Radzyń Podlaski na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 września 2007 r. nr GZ gn-051-612-5/07 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu podano, że stosownie do treści art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Sąd, który wydał wyrok rozstrzyga wątpliwości co do jego treści postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wykładni wyroku można dokonać zarówno z urzędu jak i na wniosek strony.
Sąd I instancji wskazał dalej, że w niniejszej sprawie z wnioskiem o dokonanie wykładni wyroku WSA w Warszawie z dnia 9 stycznia 2008r. wystąpiło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Białej Podlaskiej, które nie było stroną w sprawie ze skargi Miasta Radzyń Podlaski na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 września 2007r. nr GZ gn-051-612-5/07. Wobec powyższego Sąd nie mógł rozpoznać wniosku podmiotu, który nie był stroną postępowania i z tego też względu odmówił dokonania wykładni wskazanego orzeczenia. Wskazano ponadto, że Sąd nie dopatrzył się również podstaw do dokonania wykładni wyroku z urzędu, bowiem w jego ocenie wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 stycznia 2008r. jest kompletny, zawiera rozstrzygnięcie oraz uzasadnienie, w którym dokładnie wskazano na tryb ustalania właściwości przez organy administracji publicznej, a zatem treść wyroku nie może nasuwać wątpliwości określonych w art. 158 powołanej ustawy.
Jak dodał Sąd I instancji, w żadnym wypadku wykładnia nie może sprowadzać się do udzielenia przez szczegółowych wyjaśnień co do dalszego prowadzenia postępowania przez organy administracyjne oraz sposobu ponownego rozstrzygnięcia sprawy. Na poparcie powyższego stanowiska przywołano postanowienie NSA z dnia 23 września 2008 r. sygn. akt I OZ 698/08 oraz postanowienie NSA z dnia 29 listopada 2007 r. sygn. akt I OZ 887/08.
W zażaleniu na powyższe postanowienie SKO w Białej Podlaskiej stwierdziło, że sąd w zaskarżonym wyroku nie określił organu właściwego do rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody Bielsko – Podlaskiego z dnia 23 czerwca 1997 r. w części odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Miasta Radzyń Podlaski z dnia 11 grudnia 1987 r., nr Wg 1/87. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 12 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) ilekroć w niniejszej ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania. Zakres znaczeniowy pojęcia,,strona" obejmuje trzy rodzaje podmiotów postępowania. Po pierwsze, pojęcia tego użyto do określenia stron postępowania sądowoadministracyjnego tj. skarżącego i organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Po drugie pod tym pojęciem może kryć się,,uczestnik tego postępowania na prawach strony". Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Białej Podlaskiej nie jest w przedmiotowej sprawie stroną w rozumieniu powyższego przepisu. W postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada skargowości. Przyjęcie tej zasady powoduje, iż wszczęcie ogólnego postępowania sądowoadministarcyjnego może nastąpić i toczyć się jedynie na żądanie legitymowanego podmiotu – strony. Skoro wniosek o wykładnię wyroku z dnia 24 lutego 2009 r. złożyło niebędące stroną w sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Białej Podlaskiej to zasadnie Sąd I instancji odmówił jej dokonania.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił jak w sentencji.