Uzasadnienie
W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] października 2010 r. M.C. domagała się wstrzymania wykonania poprzedzającej zaskarżony akt decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...] lipca 2010 r., znak [...] o warunkach zabudowy, ponieważ zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody stronie skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 3 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Po 927/10 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wskazano, że skarżąca nie wykazała, w czym konkretnie upatruje niebezpieczeństwa wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wskazano, Sąd z urzędu niebezpieczeństwa takiego również nie dostrzegł. WSA w Poznaniu podał, że na tym etapie procesu inwestycyjnego nie zachodzi jeszcze niebezpieczeństwo wykonania zabudowy, na którą skarżąca się nie godzi.
Zaskarżona decyzja istotnie otwiera przed inwestorem możliwość uzyskania kolejnych rozstrzygnięć organów, jednak w tym stanie faktycznym (treść wniosku skarżącego) sama w sobie nie skutkuje zaistnieniem niebezpieczeństwa, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z kolei przepisy dotyczące warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, na które powołuje się strona w skardze, będą brane pod uwagę na kolejnym etapie procesu budowlanego, w odrębnym postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę, co wymaga zatwierdzenia projektu budowlanego.
Sąd I instancji wskazał, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności decyzji.
W zażaleniu na powyższe postanowienie M.C. wniosła o jego uchylenie. Skarżąca wskazała, że możliwość zaistnienia szkody po swojej stronie upatruje w prawomocności zaskarżonej decyzji o warunkach zabudowy, gdyż może ona skutkować rozpoczęciem nadbudowy i rozbudowy a następnie rozbiórki. Ponadto zarzuciła, że zaskarżone postanowienie zapadło,,na posiedzeniu niejawnym, które zapadło bez jej czynnego uczestnictwa". Wskazała też m.in., że w przedmiotowej sprawie PINB stwierdził brak pozwolenia na budowę budynku gospodarczego.
W odpowiedzi na powyższe zażalenie A. N. wskazał m.in., że postanowieniem nr [...] Państwowy Inspektor Nadzoru Budowlanego,,wykazał" przekroczenie zgłoszenia robót budowlanych jedynie w części budynku. Następnie organ nałożył na inwestorów obowiązki. Autor odpowiedzi na zażalenie wniósł o utrzymanie w mocy postanowienia WSA w Poznaniu z dnia 3 marca 2011 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosowanie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
W okolicznościach niniejszej sprawy przypomnienia wymaga, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej w trybie art. 61 p.p.s.a. mogą być tylko akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Natomiast przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wykonanie aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów nakładających na adresata określony obowiązek, bądź przyznających mu określone uprawnienie.
Zauważyć należy, że w literaturze przedmiotu panuje zgodność, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydana na podstawie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U z 2003 r. Nr 80, poz. 717 ze zm.) ze względu na jej przedmiot, nie podlega wykonaniu. Przedmiotowa decyzja stwierdza bowiem, istnienie pewnego tylko stanu prawnego i faktycznego. Z tego powodu decyzja ta, jako zbliżona swym charakterem do zaświadczenia, nie wymaga wykonania (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. II, Warszawa 2006; T. Woś (red.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005).
W świetle powyższego, wskazać należy, że decyzja o warunkach zabudowy nie wywołuje skutków materialnoprawnych, nie rodzi ona bowiem po stronie skarżącego żadnych uprawnień, ani obowiązków. Jest to jedynie promesa uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę i nie może stanowić samodzielnej podstawy do podjęcia działań inwestycyjnych. Podkreślenia wymaga natomiast, że ewentualna decyzja o pozwoleniu na budowę, jest wydawana w odrębnym postępowaniu administracyjnym.
Zatem w okolicznościach tej sprawy nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a tym samym brak jest podstaw do zastosowania instytucji ochrony tymczasowej określonej w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W konsekwencji, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] października 2010 r., nr [...] należy uznać za prawidłowe.
Odnosząc się do twierdzeń skarżącej dotyczących niewezwania jej na posiedzenie, na którym zostało podjęte zaskarżone postanowienie, zauważyć należy, że zapadło ono na posiedzeniu niejawnym, które co do zasady prowadzone jest bez udziału stron postępowania.
Pozostałe podniesione w zażaleniu kwestie pozostają bez związku z zaskarżonym postanowieniem dotyczącym odmowy wstrzymania wykonania decyzji.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.