Uzasadnienie
Uzasadnienie.
M. S. i J. Sz.-S., reprezentowani przez adw. P. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z [...] stycznia 2019 r., znak: [...], w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy.
Stosownie do zarządzenia referendarza sądowego z 29 kwietnia 2019 r., pełnomocnik skarżących został wezwany w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, do usunięcia braków formalnych poprzez: złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi oraz nadesłanie trzech odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych.
Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących 3 czerwca 2019 r.
W zakreślonym terminie, tj. 10 czerwca 2019 r., pełnomocnik przedłożył brakujące odpisy skargi oraz pełnomocnictwa.
Postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2019 r., sygn. akt lI SA/Kr 438/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę
Sąd dokonując analizy przedłożonych dokumentów wskazał, że na pełnomocnictwie udzielonym przez skarżącą J. Sz.-S. widnieje jedynie kserokopia podpisu mocodawcy, kopia nie została potwierdzona za zgodność z oryginałem. Natomiast pełnomocnictwo udzielone przez M. S. zawiera jego oryginalny podpis, jednakże oznaczenie sprawy zostało wskazane w ten sposób, że pierwotny drukowany tekst został zakreślony korektorem i na nim wpisano odręcznie dane niniejszej sprawy. Powyższa zmiana nie została potwierdzona przez skarżącego.
W związku z tym należy Sąd stwierdził, że żadne z przedłożonych na wezwanie sądu pełnomocnictw nie odpowiada prawu i jako takie, nie może zostać uznane za skuteczne.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący reprezentowani przez pełnomocnika adw. P. W. wnieśli o jego uchylenie w całości. Zarzucili naruszenie:
- - art 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a poprzez jego bezpodstawne zastosowanie i niezasadne odrzucenie skargi z uwagi na nieuzupełnienie braków w terminie, w sytuacji gdy braki zażalenia zostały uzupełnione w zakreślonym terminie;
- - art 151 § 4 (powinno być art. 141 § 4) P.p.s.a poprzez brak sporządzenia kompletnego uzasadnienia i brak wskazania w jego treści podstawy prawnej uznania pełnomocnictwa za nieodpowiadające prawu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika z akt sprawy, na mocy zarządzenia referendarza sądowego z 29 kwietnia 2019 r. pełnomocnik skarżących został wezwany w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, do usunięcia braków formalnych poprzez: złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi oraz nadesłanie trzech odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. W zakreślonym terminie pełnomocnik dostarczył odpowiednią ilość odpisów skargi, oraz złożył pełnomocnictwa. Jednak, na co słusznie zwrócił uwagę Sąd pierwszej instancji, na pełnomocnictwie udzielonym przez skarżącą J. Sz.-S. widnieje jedynie kserokopia podpisu mocodawcy, która nie została potwierdzona za zgodność z oryginałem. Pełnomocnictwo udzielone przez M. S. zawiera jego oryginalny podpis, jednakże oznaczenie sprawy zostało wskazane w ten sposób, że pierwotny drukowany tekst został zakreślony korektorem i na nim wpisano odręcznie dane niniejszej sprawy.
Biorąc pod uwagę, że skarżący są reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, należy uznać, że oczekuje się od niego znajomości obowiązujących przepisów zawodowych, szczególnie w kwestiach tak elementarnych jak złożenie pełnomocnictwa bądź jego uwierzytelnienie.
Podkreślenia wymaga, że legitymacja procesowa stanowi elementarny warunek zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego. Przesłanie pełnomocnictwa na którym widnieje jedynie kserokopia podpisu mocodawcy, jak również zmiana dokonana poprzez "wykorektorowanie" tekstu na innym pełnomocnictwie nie stanowi potwierdzenia umocowania i jednocześnie skutecznego uzupełnienia braku formalnego.
W takiej sytuacji uznać należy, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. albowiem wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi nie zostało prawidłowo wykonane.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.