Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 sierpnia 2007 r., sygn. akt II SA/Kr 1046/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę S. H. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] maja 2005 r., zn. [...]. Skarżący nie składał skargi kasacyjnej. W dniu 3 października 2008 r. S. H. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego powyższym wyrokiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 27 października 2008 r. odrzucił skargę o wznowienie postępowania, wskazując, że nie została ona oparta na żadnej z podstaw, o jakich mowa w art. 271-273 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.
W dniu 4 grudnia 2008 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z urzędowego formularza wniosku wynika, że skarżący jest inwalidą utrzymującym się z renty w wysokości 944 zł. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 9 stycznia 2009 r. odmówiono zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych i ustanowiono adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacja w Krakowie wyznaczyła pełnomocnika w dniu 19 stycznia 2009 r. W wyniku wniesienia sprzeciwu, w którym skarżący wniósł o zwolnienie z kosztów postępowania, wniosek skarżącego został rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który postanowieniem z dnia 16 marca 2009 r. odmówił zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych i przyznał prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że jedyną opłatą jaką skarżący winien uiścić w tym postępowaniu jest wpis od skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 27 października 2008 r. o odrzuceniu skargi. W ocenie Sądu wpis ten (250 zł.) skarżący jest w stanie uiścić, nawet przy istotnie niewysokich dochodach.
S. H. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 marca 2009 r., podnosząc, iż nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów bez rażącego uszczerbku w utrzymaniu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie ma usprawiedliwione podstawy. Jak wynika z wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący jest samotnym inwalidą i utrzymuje się z renty w wysokości 944 zł. Na wezwanie Sądu skarżący oświadczył, że spłaca nieregularnie dwie pożyczki – zaciągnięte na zakup opału oraz za sporządzenie projektu powykonawczego osłony schodów, po 100 i 150 zł.; na leki wydaje łącznie ok. 380 zł. miesięcznie, ponadto prąd, gaz, wywóz śmieci kosztują 125 zł., a podatek rolny i od nieruchomości 102 zł. Oddalając wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych Sąd nie kwestionował wydatków wskazanych przez skarżącego jako wydatki związane z utrzymaniem koniecznym oraz nie wzywał do składania dodatkowych dokumentów potwierdzających sytuację materialną skarżącego.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji błędnie przyjął, że z dochodu w wysokości 944 zł. skarżący przy wydatkach określonych na kwotę ok. 750 zł. (bez kosztów wyżywienia) może wygospodarować kwotę 250 zł. tytułem wpisu od skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący nie jest w stanie poczynić oszczędności ze swojego dochodu, zatem wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w tym postępowaniu należało uwzględnić w całości. Z tej przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i przyznał prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Odnośnie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu wskazać należy, że w wyniku uchylenia postanowienia Sądu z dnia 16 marca 2009 r., w mocy pozostaje postanowienie referendarza sądowego z dnia 9 stycznia 2009 r. w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, bowiem sprzeciw od tego postanowienia obejmował jedynie punkt I tego postanowienia – o odmowie zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych. Zgodnie zaś z art. 59 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli nie wniesiono sprzeciwu albo wniesiony sprzeciw został prawomocnie odrzucony, zarządzenia i postanowienia, o których mowa w § 1, mają skutki prawomocnego orzeczenia sądu. Postępowanie w zakresie przyznania pełnomocnika z urzędu należało więc umorzyć.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.