Uzasadnienie
II OZ 389/06
UZASADNIENIE.
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zwrócił T.S. ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 250 złotych.
Sąd pierwszej instancji stwierdził, iż postanowieniem z dnia 9 stycznia 2006 r. odrzucono wniesioną przez skarżącego skargę kasacyjną. Z uwagi na to, iż odrzucenie skargi kasacyjnej nastąpiło przed wysłaniem jej odpisów innym stronom uzasadniony jest zwrot skarżącemu uiszczonego od skargi wpisu w kwocie 250 złotych na podstawie art.232 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.)
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł działający w imieniu skarżącego T. S. pełnomocnik radca prawny R. M., zarzucając zaskarżonemu postanowieniu z dnia 3 marca 2006 r. nieuwzględnienie na korzyść skarżącego sprzeczności istniejącej pomiędzy art. 221 p.p.s.a. z przepisem § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku.
W uzasadnieniu wniesionego zażalenia pełnomocnik skarżącego stwierdził, iż aczkolwiek nie wniósł opłaty sadowej przy wystąpieniu ze skargą kasacyjną, to jednak i tak w ostateczności uiścił tę opłatę w pełnej wysokości. Ponadto autor wniesionego zażalenia stwierdził, iż nie można radcy prawnemu skutecznie postawić zarzutu nienależytego opłacenia pisma, podlegającego opłacie stałej, jeżeli opłata ta została wniesiona, chociaż pierwotnie w zbyt niskiej wysokości, jeżeli przepisy określające rodzaj i wysokość tej opłaty są na tyle niejasne, że budzą uzasadnione wątpliwości interpretacyjne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Zaskarżone postanowienie znajduje uzasadnienie w okolicznościach faktycznych sprawy i w przytoczonej przez Sąd pierwszej instancji podstawie prawnej t.j. przepisie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).
Przytoczone natomiast we wniesionym zażaleniu okoliczności odnoszą się do postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 stycznia 2006 r., od którego nie wniesiono zażalenie i które nie jest obecnie przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art.184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).