Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 23 lutego 2018 r., sygn. akt II SAB/Gl 39/17 w sprawie sprawy ze skargi K. L. (dalej jako skarżąca) na bezczynność i na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zawierciu w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie budynku letniskowego, na podstawie art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej powoływana jako P.p.s.a.) sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 listopada 2017 r. sygn. akt II SAB/Gl 39/17 w ten sposób, że na szóstej stronie uzasadnienia w liczonym od dołu 5 wersie zamiast "rozbiórki wiaty" wpisał "wykonania określonych robót budowlanych" oraz w liczonym od dołu 4 wersie tej strony zamiast "24 czerwca 2017 r." wpisał "27 lipca 2017 r.".
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w uzasadnieniu wyroku z dnia 22 listopada 2017 r. w sposób nieprawidłowy oznaczono treść i datę decyzji kończącej postępowanie wpisując w liczonym od dołu 5 wersie "rozbiórki wiaty" zamiast prawidłowo "wykonania określonych robót budowlanych" oraz w liczonym od dołu 4 wersie tej strony zamiast "[...] czerwca 2017 r." wpisano "[...] lipca 2017 r.".
Sąd stwierdził, że z akt sprawy i wcześniejszej treści uzasadnienia wynika niewątpliwie, że decyzja kończąca postępowanie dotyczyła wykonania określonych robót budowlanych i została wydana w dniu [...] lipca 2017 r. Zaznaczył, że omyłka ta nie miała wpływu na wydane orzeczenie.
Skarżąca zaskarżyła powyższe postanowienie dowodząc, że omyłka, której dopuścił się WSA w Gliwicach w wydanym przez siebie orzeczeniu miała wpływ na to orzeczenie gdyż WSA oddalił jej wniosek w zakresie zadośćuczynienia.
W jej ocenie zaskarżone postanowienie potwierdza, że WSA w Gliwicach winien zmienić w wydanym orzeczeniu uzasadnienie i dopuścić, rozpatrzyć jej wniosek o zadośćuczynienie, gdyż decyzja wydana [...] lipca 2017 r. była wydana po terminie, kiedy już była wniesiona skarga do WSA w Gliwicach.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a. Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu (§ 2).
Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki, przy czym chodzi tu jedynie o omyłki sądu, nie zaś pomyłki popełnione przez strony postępowania. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty. Ponadto dokonanie sprostowania nie może prowadzić do istotnej zmiany treści rozstrzygnięcia.
Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym.
W przedmiotowej sprawie Sąd uznał, że na stronie szóstej w liczonym od dołu 5 wersie i 4 wersie uzasadnienia wyroku WSA w Gliwicach z dnia 22 listopada 2017 r. sygn. akt II SAB/Gl 39/17 nieprawidłowo oznaczono treść decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zawierciu oraz jej datę, a zatem w tym zakresie dokonano sprostowania poprzez nadanie im prawidłowego brzmienia. W pierwszym przypadku chodziło o zastąpienie słów "rozbiórki wiaty" słowami "wykonania określonych robót budowlanych". W drugim przypadku zamiast "[...] czerwca 2017 r." postanowiono wpisać "[...] lipca 2017 r.".
Z akt sprawy wynika, że decyzja PINB w Zgorzelcu nr [...] dotyczyła nakazu wykonania przez skarżącą określonych robót budowlanych i datowana była na dzień [...] lipca 2017 r. a zatem skoro Sąd nieprawidłowo oznaczył tę decyzję w uzasadnieniu na stronie 6 to wymagane było sprostowanie w tym zakresie, co niniejszym uczyniono w zaskarżonym postanowieniu.
Wbrew temu czego domaga się w zażaleniu skarżąca (zadośćuczynienie) nie jest możliwie by sprostowanie doprowadziło do zmiany rozstrzygnięcia zawartego w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 22 listopada 2017 r. sygn. akt II SAB/Gl 39/17.
W myśl art. 149 § 2 P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Tego rodzaju wypowiedź sądu w wyroku stanowi formę rozstrzygnięcia i niedopuszczalne jest zamieszczenie go w sentencji wyroku w trybie sprostowania. Jeżeli skarżąca nie zgadza się z zakresem orzeczenia zawartego w sentencji wyroku lub jego uzasadnieniu, uważając, że należy jej się zadośćuczynienie, to może zakwestionować wyrok w tym zakresie ale składając stosowny środek odwoławczy (skargę kasacyjną). Domaganie się tego rodzaju stwierdzenia w ramach zażalenia na postanowienie o sprostowaniu jest niedopuszczalne ponieważ jak to już wyżej wskazano sprostowanie może nie dotyczyć istoty rozstrzygnięcia.
W ramach sprostowania Sąd nie może wypowiadać się merytorycznie co do ustaleń istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy a zatem ocena wpływu wydania decyzji z dnia [...] lipca 2017 r. po wniesieniu skargi nie może zostać dokonana w trybie sprostowania.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji.