Uzasadnienie
Postanowieniem z 6 września 2021 r., sygn. akt II SA/Bd 815/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Bydgoszczy odmówił skarżącej – A. M. – wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. (KPWINB) z [...] kwietnia 2021 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że KPWINB powołaną na wstępie decyzją utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. (PINB) z [...] lutego 2021 r., nr [...], nakazującą A. M. obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego przez likwidację 1 otworu okiennego znajdującego się w lokalu nr [...] na parterze w ścianie granicznej budynku mieszkalnego usytuowanego przy ul. [...] w B. poprzez jego zamurowanie lub wypełnienie materiałem przepuszczającym światło takim jak luksfery, cegła szklana lub inne przeszklenie pod warunkiem, że konstrukcja otworu okiennego posiadać będzie co najmniej 30 minut odporności ogniowej.
W skardze na opisaną wyżej decyzję KPWINB, obok zarzutów kwestionujących jej legalność, wniesiono o wstrzymanie jej wykonania wskazując, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody majątkowej. Podkreślono, że zamurowanie okna lub inne jego wypełnienie wymaga nie tylko nakładów finansowych, ale również zaangażowania profesjonalnego wykonawcy, który wykona przedmiotowe prace zgodnie ze sztuką budowlaną.
Wskazując na powyższe sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarżąca nie przedstawiła argumentów, ani też popierających je dokumentów (np. dotyczących jej sytuacji finansowej), które uzasadniałyby uznanie za wiarygodne twierdzeń, że w razie wykonania zaskarżonej decyzji, poniesie znaczną szkodę, czy też zajdą trudne do odwrócenia skutki. Samo więc twierdzenie, że wykonanie decyzji będzie prowadziło do kosztownych prac budowlanych nie jest, zdaniem tegoż sądu, wystarczające do stwierdzenia, że istotnie dojdzie do wywołania trudnych do odwrócenia skutków.
Ponadto, w ocenie sądu pierwszej instancji złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu oraz przekonanie strony skarżącej o jego wadliwości nie może stanowić wystarczającego uzasadnienia dla wstrzymania jego wykonania – postrzegana przez stronę niezgodność działań organów administracji publicznej z prawem nie może przemawiać za zasadnością wniosku o przyznanie ochrony tymczasowej.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła A. M. zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325, dalej: Ppsa). Żaląca się wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podnosi, że w dobie pandemii wszelkie materiały budowlane oraz usługi budowlane znacznie wzrosły na wartości, nawet o 300 %. Załączając stosowne wydruki ze stron internetowych popularnego sklepu budowlanego wskazuje, że pustak szklany, który lepiej izoluje termicznie budynek niż luksfery) jest materiałem stosunkowo kosztownym, bowiem jego koszt oscyluje w granicach ok. 30 zł od sztuki. Co więcej, z uwagi na duże obciążenie rynku usług budowlanych, jest również materiałem trudnodostępnym, w szczególności na lokalnym rynku.
Dalej podkreśla, że będąc matką samotnie wychowującą dziecko, musi ponosić wszystkie koszty samodzielnie. Jej miesięczny dochód wynosi ok. 3200 zł. Natomiast w miesiącu wrześniu 2021 r. stałe koszty utrzymania wyniosły skarżącą 1506 zł, na co się składa:
- 150 zł – opłata za gaz,
- 150 zł – opłata za prąd,
- 450 zł – opłata za mieszkanie,
- 606 zł – rata miesięczna za kredyt hipoteczny,
- 150 zł – wizyty u okulisty córki skarżącej.
Podkreśla się dalej, że skarżąca ma na utrzymaniu słabowidzące dziecko, które wymaga stałych kontroli u okulisty, specjalistycznych okularów oraz ostatnio była leczona w kierunku jaskry. Na dowód wszystkich powyższych okoliczności skarżąca załączyła do zażalenia stosowne dokumenty.
W ocenie skarżącej odmowa wstrzymania zaskarżonej decyzji spowoduje nie tylko duże obciążenie finansowe dla niej, na które ją po prostu nie stać, lecz może narazić dziecko skarżącej na brak odpowiedniego leczenia. Do tego wskazuje, że zamurowanie okna w pokoju dziecka może narazić go na stres, w konsekwencji kłopoty w nauce oraz inne dolegliwości, które związane będą z pozbawieniem naturalnego dostępu do światła i widoku za oknem. Stan zdrowia dziecka również nie przemawia – jej zdaniem – za tym, aby przebywało w pokoju, gdzie nie będzie dostępu naturalnego światła ani odpowiedniej wentylacji. Może to pogorszyć jego słaby wzrok, jak również mieć wpływ na stan psychiczny dziecka.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści przepisu art. 61 § 1 Ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 Ppsa).
Przywołany powyżej art. 61 § 3 Ppsa, choć przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na wniosek strony, to uzależnia skorzystanie z takiego środka prawnego w sytuacji, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia "znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". Możliwość udzielenia ochrony tymczasowej została zatem ograniczona od wystąpienia jednej z dwóch przesłanek zawartych w omawianym przepisie. Obowiązkiem strony skarżącej jest wskazanie okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tych przesłanek. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi w sposób przekonywujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 Ppsa.
Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją nakazano żalącej się przywrócić stan poprzedni przez likwidację otworu okiennego znajdującego się w zajmowanym przez nią lokalu mieszkalnym poprzez jego zamurowanie lub wypełnienie materiałem przepuszczającym światło. Rację miał sąd pierwszej instancji, że skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przedstawiła na ziszczenie się którejkolwiek przesłanki z art. 61 § 3 Ppsa dostatecznych argumentów, ani też popierających je dowodów, które uzasadniałyby uznanie za wiarygodne jej twierdzeń odnośnie udzielenia ochrony tymczasowej. Uniemożliwiło to temu sądowi stwierdzenie czy wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałoby się dla skarżącej z nadmiernymi kosztami i trudnymi do odwrócenia skutkami, to jednak okoliczności podniesione w zażaleniu pozwalają przyjąć, że zasadnym jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zobrazowana stosownymi dokumentami sytuacja finansowa skarżącej, przy uwzględnieniu racjonalnie określonego kosztu wykonania nakazanych robót budowlanych, a także aktualny stan zdrowia dziecka skarżącej, świadczą w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego o zasadności przedmiotowego wniosku.
Uwzględnienie wniosku skarżącej o zastosowanie konstrukcji ochrony tymczasowej nie ma znaczenia z punktu widzenia oceny legalności przedmiotu skargi.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 61 § 3 i art. 188 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, uchylił zaskarżone postanowienie i orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.