Uzasadnienie
J.G., M.G. i innych wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile z dnia [...] maja 2011 r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia.
W toku postępowania sądowego J.G. i M.G. - zwani dalej skarżącymi - złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych.
Zarządzeniem z dnia 31 stycznia 2012 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżących bez rozpoznania wobec nieuzupełnienia przez skarżących formularza PPF. Skarżący nie wnieśli sprzeciwu wobec powyższego zarządzenia.
Postanowieniami z dnia 6 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wnioski o przyznanie prawa pomocy pozostałych skarżących – [...].
W.P. i innych jednym pismem z dnia 13 marca 2012 r. wnieśli zażalenie na postanowienia z dnia 6 marca 2012 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a. - na postanowienia w przedmiocie przyznania prawa pomocy przysługuje zażalenie. Nie ulega przy tym wątpliwości, że zażalenie na powyższe postanowienie przysługuje stronie, której to postanowienie dotyczy. Rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy są bowiem ściśle związane z interesem prawnym osoby, której dotyczą, co jednoznacznie znajduje potwierdzenie w przepisie art. 252 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym postanowienie co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy doręcza się stronie, która złożyła wniosek. Zażalenie na to postanowienie przysługuje wyłącznie wnioskodawcy.
W niniejszej sprawie skarżący wnieśli o przyznanie prawa pomocy, jednak ich wniosek został prawomocnie pozostawiony bez rozpoznania przez referendarza sądowego. W dniu 6 marca 2012 r. nie zostało wydane przez Sąd I instancji postanowienie o odmowie przyznania skarżącym prawa pomocy, a J. i M.G. nie byli uprawnieni do wniesienia zażalenia na żadne z postanowień wydanych wobec pozostałych skarżących.
Mając powyższe na uwadze i na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.