Uzasadnienie
Uzasadnienie.
Skarżąca – E. A., pismem z dnia 9 grudnia 2019 r. wniosła skargę na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...], została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 8 listopada 2019 r. (k. 42 akt administracyjnych). Skarga natomiast została nadana w dniu 9 grudnia 2019 r. (k. 10 akt sądowych).
Postanowieniem z dnia 17 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Po 24/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę.
Sąd wskazał, że decyzja organu II instancji została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 8 listopada 2019 r. Termin na wniesienie skargi upływał więc z dniem 8 grudnia 2019 r. Skarga została nadana w dniu 9 grudnia 2019 r., a więc z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 83 § 2 P.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi z uwagi na jej wniesienie z uchybieniem terminu, w sytuacji, gdy skarga została wniesiona w terminie przewidzianym przez ustawę, mając na uwadze, iż dzień 8 grudnia 2019 r. był niedzielą, a więc termin na wniesienie skargi upłynął w dniu następnym, czyli 9 grudnia 2019 r., a nie jak wskazał Sąd 8 grudnia 2019 r.
Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Wskazać należy, że ocenę merytorycznej zasadności skargi powinno zawsze poprzedzać badanie jej wymogów formalnych, w tym warunku dopuszczalności takiej skargi, a zatem ustalenie czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 P.p.s.a., w tym wymieniona w pkt 2 przesłanka wniesienia skargi w terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Stosownie do art. 83 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli ostatni dzień terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Zaskarżona decyzja Wojewody Wielkopolskiego z dnia 4 listopada 2019 r. r. została doręczona skarżącej w dniu 8 listopada 2019 r. Jak wyżej wskazano, zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skarga wniesiona została w dniu 9 grudnia 2019 r.
W niniejszej sprawie istotny jest fakt, że 8 grudnia 2019 r. był dniem wolnym od pracy, bowiem była to niedziela. Stosownie do art. 83 § 2 P.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Tym samym, termin do wniesienia skargi upływał 9 grudnia 2019 r. Skarżąca dochowała tego terminu, a zatem zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji podlega uchyleniu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Odnosząc się do wniosku o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości orzeczenia co do zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym. Zgodnie bowiem z art. 209 P.p.s.a. o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a. Natomiast w niniejszej sprawie zostało rozpoznane zażalenie na postanowienie, a zatem Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o zwrocie kosztów postępowania zażaleniowego.