Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 stycznia 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Stowarzyszenia "[...]" na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2005 r., którym pozostawiono bez rozpoznania wniosek Stowarzyszenia o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu wszczętym skargą na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 30 maja 2005 r.
W związku z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2006 r., zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), skarżące Stowarzyszenie "[...]" zostało wezwane do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł. od skargi wniesionej na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 30 maja 2005 r. oraz do nadesłania czterech odpisów skargi. Do wykonania zarządzenia Stowarzyszenie zostało wezwane pismem Sądu z dnia 20 lutego 2006 r. doręczonym w dniu 23 lutego 2006 r.
W dniu 1 marca 2006 r. (data stempla pocztowego) do Sądu wpłynęło zażalenie, błędnie nazwane sprzeciwem, na powyżej wskazane zarządzenie w części wzywającej do uiszczenia wpisu od skargi. W zażaleniu tym podniesiono, że Stowarzyszenie jest organizacją pożytku publicznego i powinno zostać zwolnione od kosztów postępowania w oparciu o art. 24 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i wolontariacie (Dz.U. Nr 96, poz. 873) skoro ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a. zwolnienia takiego nie przewiduje. Stowarzyszenie wskazało także na treść orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 października 2005 r. (II OZ 825/05), którym Sąd uchylił zaskarżone postanowienie w przedmiocie prawa pomocy i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Dodatkowo Stowarzyszenie powołało art. 9 Konwencji z Aarhus dotyczący likwidowania barier w społecznej kontroli nad ochroną środowiska oraz zarzuciło niezgodność przepisów p.p.s.a. z Konstytucją RP.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 198 p.p.s.a. do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, stosuje się odpowiednio przepisy działu IV Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w tym także przepis art. 183 p.p.s.a. Stosownie zaś do § 1 tego przepisu, Naczelny Sąd Administracyjny bierze z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przypadki zostały określone w § 2 art. 183 p.p.s.a. Analizując akta sprawy należy zauważyć, iż zaskarżone zarządzenie wydał ten sam sędzia, który wcześniej jako sędzia delegowany rozpoznawał zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2005 r., sygn. akt IV SA/Wa 1432/05 i wydał w tej sprawie postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 stycznia 2006 r., sygn. akt II OZ 1344/05. Zaskarżone zarządzenie przewodniczącego z dnia 20 lutego 2006 r., jest zaś konsekwencją rozstrzygnięcia podjętego wcześniej przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 stycznia 2006 r.
Tego typu przypadek, kiedy ten sam sędzia orzeka w danej sprawie raz jako sędzia delegowany w Naczelny Sądzie Administracyjnym, po czym wydaje zarządzenie, jako przewodniczący wydziału wojewódzkiego sądu administracyjnego, będące następstwem wcześniej wydanego postanowienia w sądzie drugiej instancji, odpowiada dyspozycji art. 183 § 2 pkt 4 (in fine) w związku z art. 18 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 198 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.