Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 12 lutego 2010 r. odmówił wstrzymania wykonania decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Łodzi z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie nakazu dostosowania sposobu prezentacji i reklamy w internecie do warunków ustawy.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że strona skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności uzasadniających konieczność wstrzymania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Nie podała w czym miałoby się wyrażać poniesienie znacznej szkody lub też na czym miałyby polegać trudne do odwrócenia skutki. Sąd pierwszej instancji wskazał, że twierdzenia o ryzyku utraconych korzyści nie poparto żadnym dowodem.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca [...] Sp. z o.o. z siedzibą w Łodzi zaskarżając to postanowienie w całości i zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 1563, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) poprzez błędne przyjęcie, że skarżąca pomimo ciążącego na niej obowiązku, nie wskazała przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Łodzi Nr [...] z dnia [...] października 2009 r., zaskarżonej przez skarżącą w dniu [...] grudnia 2009 r.
W konkluzji skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy podkreślić, że przedmiotem niniejszego postępowania zażaleniowego jest dokonanie oceny, czy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi prawidłowo zastosował art. 61 § 3 p.p.s.a., nie uwzględniając wniosku skarżącej [...] Sp. z o.o. z siedzibą w Łodzi o wstrzymanie wykonania decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Łodzi z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie nakazu dostosowania sposobu prezentacji i reklamy w internecie do warunków ustawy.
Powołany powyżej przepis stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji prawidłowo, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca [...] Sp. z o.o. z siedzibą w Łodzi składając skargę na powołaną na wstępie decyzję wniosła o jej wstrzymanie podnosząc, że "jedynym sposobem wykonania zaskarżonej decyzji byłoby całkowite unieruchomienie strony internetowej skarżącej, co z kolei wiązałoby się z nieodwracalnymi skutkami w zakresie negatywnego wpływu na wizerunek skarżącej oraz samego produktu. Powyższe mogłoby z kolei przyczynić się do powstania po stronie skarżącej szkody w postaci utraconych korzyści, związanych z ewentualnym zmniejszeniem poziomu sprzedaży produktu". Stwierdzenia wnioskującego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie zostały zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego dostatecznie wykazane, co sprawia, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, nie mógł odnieść zamierzonego skutku.
Wskazać bowiem należy, że na stronie skarżącej spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Nie wystarcza przy tym jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia (post. NSA z dnia 8 listopada 2006r., II FZ 666/06).
Istotnym jest przy tym, że przytoczenie okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu dopiero w zażaleniu na postanowienie odmawiające wstrzymania zaskarżonej decyzji z uwagi na brak uzasadnienia przez stronę wniosku, nie stanowi wystarczającej podstawy do uchylenia zaskarżonego orzeczenia, nawet w przypadku wystąpienia tych przesłanek, w sytuacji gdy nie można sądowi pierwszej instancji zarzucić naruszenia prawa (por. post. NSA z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OZ 173/09, LEX nr 535080, post. NSA z dnia 25 września 2009 r., sygn. akt I OZ 892/09 niepubl.).
Wskazać w tym miejscu należy, że oddalenie zażalenia nie stoi na przeszkodzie do złożenia powtórnego wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności.
Reasumując powyższe wywody Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zażalenie powyższe nie jest zasadne, a zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi odpowiada prawu.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.