Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 19 marca 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 211/15 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. F. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych.
Sąd I instancji wskazał, że ww. decyzją P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta R. z dnia [...] września 2014 r. nr [...], którą nakazano T. F. wykonanie określonych robót budowlanych, celem doprowadzenia budynku zlokalizowanego przy ul. [...] w R. do stanu poprzedniego.
We wniesionej skardze T. F. zawarł wniosek m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc ogólnikowo, że jej wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd powołał art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) i wskazał, że strona skarżąca na poparcie zgłoszonego wniosku nie przedstawiła jakiejkolwiek argumentacji. Również na podstawie przeprowadzonej analizy materiału zgromadzonego w aktach sprawy nie było możliwe ustalenie, jakie negatywne i nieodwracalne skutki mogą wyniknąć dla skarżącego z wykonania decyzji. Sąd podkreślił przy tym, że w postępowaniu wpadkowym o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu prowadzonym w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. nie chodzi o zwykłe konsekwencje wykonania decyzji, lecz dodatkowe skutki, jakie mogą z niej wyniknąć, jeżeli mogą one wywołać zdarzenia określone w powołanym przepisie. Na takie skutki nie wskazał skarżący i niebezpieczeństwa wystąpienia okoliczności warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji organu nadzoru budowlanego nie stwierdził również Sąd z urzędu.
Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżący zarzucił naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. i błędne ustalenie stanu faktycznego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wskazać należy, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem ciężar uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Sąd ma obowiązek zbadać, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, iż wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zawartości skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie, bowiem samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia.
Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Skarżący we wniosku wskazał jedynie, że z uwagi na specyfikę sprawy, wniosek jest uzasadniony, gdyż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wobec tego, uznać należy, że skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie wskazał bowiem, ani nie udokumentował konkretnych okoliczności, które mogłyby spowodować możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
W tej sytuacji postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 marca 2015 r., odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji należy uznać za prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.
- - ---------------------- 4