Uzasadnienie
F. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca") reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na akt Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z [...] października 2018 r. w przedmiocie skargi na akt dotyczący odmowy podjęcia postępowania i uchylenia pisma.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII pełnomocnik Skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania Skarżącej oraz sposób reprezentacji strony skarżącej oraz złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącej przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi.
Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi Skarżącej [...] stycznia 2019 r. W terminie do uzupełnienia braków formalnych skargi pismem z [...] stycznia 2019 r. pełnomocnik Skarżącej wniósł o przedłużenie terminu do uzupełnienia stwierdzonego braku z uwagi na konieczność pozyskania pod dokumentem pełnomocnictwa podpisów członków zarządu Skarżącej ze Stanów Zjednoczonych. Jednocześnie pełnomocnik nadesłał odpis z KRS.
Pismem z [...] stycznia 2019 r. pełnomocnik Skarżącej nadesłał brakujące pełnomocnictwo.
Postanowieniem z [...] stycznia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, wskazując, że braki formalne skargi zostały uzupełnione z uchybieniem ustawowego terminu.
Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, Skarżąca złożyła zażalenie, wskazując, że odrzucenie skargi było przedwczesne z powodu niewezwania Skarżącej do podpisania skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony.
Jednocześnie w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli braki skargi nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie, skarga podlega odrzuceniu zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy odnotować, że pełnomocnik Skarżącej wniósł w jej imieniu skargę, do której nie załączył pełnomocnictwa do reprezentowania Skarżącej w postępowaniu sądoowoadministracyjnym ani dokumentu wskazującego sposób i osoby uprawnione do jej reprezentacji. Z uwagi na powyższe pełnomocnik został wezwany do uzupełnienia stwierdzonych braków w terminie 7 dni od dnia odebrania wezwania. Jak wynika z akt postępowania sądowego, pełnomocnik Skarżącej odebrał przedmiotowe wezwanie [...] stycznia 2019 r. (por. zwrotne potwierdzenie odbioru – karta nr 13 akt sądowych) i w terminie wyznaczonym do uzupełnienia braków pismem z [...] stycznia 2019 r. wystąpił o przedłużenie terminu do nadesłania pełnomocnictwa, jednocześnie składając wydruk KRS Skarżącej odpowiadający odpisowi aktualnemu. Pełnomocnik nadesłał dokument pełnomocnictwa dopiero przy piśmie z [...] stycznia 2019 r., tj. po upływie terminu uzupełnienia stwierdzonych braków.
Mając powyższe na uwadze, należy uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo odrzucił skargę, której braków pełnomocnik nie uzupełnił w wyznaczonym terminie. Pełnomocnik bowiem pomimo ciążącego na nim obowiązku nie udokumentował udzielonego mu pełnomocnictwa. W tym miejscu należy wskazać, że analiza art. 37 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że pełnomocnik, składając skargę, powinien dysponować już dokumentem pełnomocnictwa, w związku z czym uzupełnienie braku tego dokumentu przybiera postać nadesłania tego dokumentu bądź jego odpisu, którego omyłkowo nie dołączono do skargi. Oznacza to, że termin do uzupełnienia braku skargi nie jest terminem do sporządzenia brakującego dokumentu, jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie. Zauważyć bowiem należy, że pełnomocnik Skarżącej pismem z [...] stycznia 2019 r. wystąpił o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku skargi z uwagi na konieczność uzyskania podpisów pod dokumentem pełnomocnictwa zgodnych z zasadami reprezentacji Skarżącej. W sytuacji, w której pełnomocnik dysponował jedynie ustnym pełnomocnictwem do reprezentowania Skarżącej uprawniony, był on do złożenia skargi w jej imieniu, przy czym na żądanie sądu zobowiązany był przedstawić w wyznaczonym terminie dokument pełnomocnictwa potwierdzający udzielone mu umocowanie. Nie zachodziła zatem sytuacja, w której pełnomocnik nie mógł reprezentować w sprawie strony skarżącej z uwagi na brak pełnomocnictwa, niemożność bycia pełnomocnikiem bądź niewłaściwy zakres udzielonego pełnomocnictwa.
Jednocześnie odnosząc się do stwierdzenia pełnomocnika, że odrzucenie skargi było przedwczesne, gdyż przed odrzuceniem skargi do uzupełnienia jej braków należało wezwać Skarżącą, należy wskazać, że stanowisko sądów administracyjnych w tej sprawie nie jest jednolite. Niewątpliwie stanowisko pełnomocnika Skarżącej należy uznać za prawidłowe w przypadku, gdy nieuzupełnienie braków formalnych skargi wynika z braku reakcji pełnomocnika strony skarżącej. W tym miejscu należy odnotować, że pełnomocnik Skarżącej był aktywny przez cały okres postępowania sądowoadministracyjnego, w związku z czym należało od niego oczekiwać terminowego usunięcia stwierdzonego braku formalnego skargi. Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że udzielenie pełnomocnictwa i podpisanie skargi podlega tym samym zasadom reprezentacji Skarżącej. Oznacza to, że w przypadku konieczności nadesłania skargi podpisanej przez osoby uprawnione do reprezentacji Skarżącej wystąpiłyby te same przeszkody, które uniemożliwiły terminowe nadesłanie pełnomocnictwa uprawniającego do sporządzenia skargi w imieniu Skarżącej i reprezentowania jej przed sądem administracyjnym.
W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.