Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 1031/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Krakowie odrzucił zażalenie A. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w Krakowie z dnia [...] czerwca 2016 r., znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy
W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 10 października 2016 r. WSA w Krakowie odrzucił skargę wniesioną w niniejszej sprawie jako wniesioną po terminie.
Zażalenie na to postanowienie złożyła skarżąca działająca przez profesjonalnego pełnomocnika, jednakże nie dołączyła do niego odpisów zażalenia, a także nie wniosła stosownej opłaty od zażalenia. W związku z tym w dniu 3 listopada 2016 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia oraz do nadesłania 24 odpisów zażalenia - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Skarżąca wniosła wpis od zażalenia, jednakże nie dołączyła odpisów wniesionego środka zaskarżenia.
Wskazując na powyższe sąd I instancji odrzucił zażalenie A. B. na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej Ppsa) z uwagi na fakt, że nie uzupełniono w terminie jego braków formalnych.
Zażaleniem, reprezentowana przez pełnomocnika, A. B. zaskarżyła ww. postanowienie w całości i zarzuciła:
- błąd w ustaleniach faktycznych polegający na błędnym przyjęciu, że pełnomocnikowi skarżącej zostało doręczone zarządzenie z dnia 3 listopada 2016 r. w zakresie wezwania do nadesłania 24 odpisów zażalenia z dnia 24 października 2016 r.
W oparciu o powyższy zarzut wnosi o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości poprzez jego uchylenie.
Wnosi także o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu z dnia 3 listopada 2016 r., tj. zawiadomienia o doręczeniu odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, na okoliczność, że 8 listopada 2016 r. doręczone zostało jedynie zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu sądowego.
W uzasadnieniu strona podnosi, że korespondencja z dnia 3 listopada 2016 r. z WSA do pełnomocnika skarżącej zawierała dwa dokumenty. Pierwszy "doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu" oraz drugi " zarządzenie do uiszczenia wpisu sądowego". W dokumentach tych brak było zarządzenia wzywającego do przedłożenia 24 odpisów zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 47 § 1 Ppsa, do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 Ppsa). Zażalenie, którego braków formalnych nie uzupełniono w terminie podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa.
Pełnomocnik skarżącej w zażaleniu podnosi, że nie dołączył 24 odpisów zażalenia, bowiem nie otrzymał wezwania w tym zakresie. W przedmiotowej przesyłce otrzymał jedynie zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu od zażalenia, w związku z czym uzupełnił braki zażalenia tylko poprzez uiszczenie wpisu sądowego.
Natomiast z akt sprawy wynika, że korespondencja kierowana z sądu do pełnomocnika skarżącej oprócz zarządzenia o wpisie zawierała również "wez o braki zażal." (k. 82).
Gdy pełnomocnik skarżącej twierdzi, że przesyłka z sądu zawierała dwa dokumenty, tj. "doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu" oraz "zarządzenie do uiszczenia wpisu sądowego" a na dowód prawdziwości swych słów wnosi o przeprowadzenie dowodu z dokumentu z dnia 3 listopada 2016 r., tj. zawiadomienia o doręczeniu odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, czemu zadość uczynił, to w tej konkretnej sytuacji, zdaniem NSA, przyjąć należy, iż nieracjonalne byłoby działanie strony, która domagając się weryfikacji orzeczeń sądowych, uiszcza wpis od zażalenia i nie składa brakujących odpisów zażalenia. Faktem jest, że przesyłka do adresata dotarła i z podjętych przez niego działań, którym należy przypisać racjonalność, wynika, że była ona niekompletna. W tych okolicznościach uznać trzeba, że w przypadku, gdy oba zarządzenia były sporządzone na oddzielnych drukach (dowód: k. 63 i 66 akt sądowych) nie można wykluczyć sytuacji, iż jeden z tych druków omyłkowo nie został włożony przez pracownika sekretariatu do koperty adresowanej do pełnomocnika skarżącej i tym samym pełnomocnik skarżącej jednego z wezwań nie otrzymał. Na prawdziwość wyjaśnień pełnomocnika skarżącej wskazuje fakt, że z obowiązku uiszczenia wpisu od zażalenia wywiązał się on w terminie.
Wobec powyższego termin do uzupełnienia braku formalnego zażalenia nie zaczął biec i brak ten może zostać uzupełniony. Z tego wynika, że postanowienie sądu I instancji z dnia 22 grudnia 2016 r. było pozbawione podstaw, z którego wynika, iż pełnomocnikowi skarżącej zostały skutecznie doręczone oba wezwania, co jednak, jak wskazano powyżej, budzi uzasadnione wątpliwości, które należy interpretować na korzyść skarżącej. Zatem sąd I instancji niewłaściwie przyjął, że wskazany brak zażalenia nie został uzupełniony w terminie i należało je odrzucić.
Mając na uwadze wątpliwości co do tego, czy pełnomocnik skarżącej faktycznie otrzymał wezwanie do nadesłania 24 odpisów zażalenia, należało uznać, że jego odrzucenie wobec nienadesłania przez pełnomocnika tych odpisów stanowiłoby nieuzasadnione ograniczenie konstytucyjnego prawa do sądu, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.
Mając powyższe na uwadze NSA, na podstawie art. 185 § 1 Ppsa w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.