Uzasadnienie
II OZ 400 / 10
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie E., J. i J. L. na postanowienie tego Sądu z dnia 23 czerwca 2009 r.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 września 2009 r. wezwano E., J. i J. L. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 23 czerwca 2009 r., którym odrzucono zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 kwietnia 2009 r., w terminie 7 dni pod rygorem odrzuceniem zażalenia. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, iż przedmiotowe wezwanie doręczono stronom w dniu 10 lipca 2009 r. Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych stwierdzono, iż do dnia 16 grudnia 2009 r. nie zidentyfikowano przedmiotowej wpłaty.
W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd pierwszej instancji orzekł jak na wstępie.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli E., J. i J. L..
Odpowiedź na zażalenie wniósł Z. W. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (zażalenie), aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast uchybienie w wykonaniu ww. wezwania w wyznaczonym terminie spowoduje odrzucenie przez Sąd zażalenia (§ 3).
W okolicznościach niniejszej sprawy, wobec oddalenia postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2009 r. sygn. akt II OZ 907/09 zażalenia E., J. i J. L. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 września 2009 r. i wobec faktu nie uiszczenia wpisu pomimo ponownego wezwania E., J. i J. L. w dniu 25 listopada 2009 r. słusznie Sąd pierwszej instancji zastosował sankcję, o której mowa w art. 220 § 3 ustawy.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.