Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2018 r. sygn. akt II SA/Gl 587/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę M.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] maja 2017 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności w przedmiocie nakazania podłączenia nieruchomości do kanalizacji sanitarnej.
W uzasadnieniu wskazano, że na podstawie zarządzenia z dnia 6 listopada 2017 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej w dniu 24 listopada 2017 r., a zatem termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 1 grudnia 2017 r. (piątek – dzień roboczy). Skarżąca nie uiściła wymaganej opłaty.
W związku z powyższym, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd odrzucił wniesioną w tej sprawie skargę jako pismo od którego strona nie uiścił wpisu.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, kwestionując je w całości. Sądowi pierwszej instancji strona zarzuciła przekroczenie granicy swobodnej oceny dowodu i wobec powyższego wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz uchylenie zarządzenia referendarza i przyznania jej zwolnienia w całości z kosztów sądowych. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że nie jest jej stać na uiszczenie kwoty wpisu, a następnie przedstawiła swoją sytuację finansową.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności wyjaśnić trzeba, że przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej sprawie jest postanowienie Sądu pierwszej instancji odrzucające skargę. Zaś kwestia odmowy przyznania skarżącej prawa pomocy nie może być przez Naczelny Sąd Administracyjny badana. W aktualnym stanie prawnym rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oparte o normę art. 260 w zw. z art. 246 p.p.s.a. nie podlega kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Stosownie do normy art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd – tak: § 3 art. 220 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje, że skarżąca nie uiściła wpisu od skargi, mimo wezwania w tym przedmiocie. Zakreślony termin siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie. W związku z tym zaszła podstawa do odrzucenia skargi, stosownie do normy art. 220 § 3 p.p.s.a. Przy czym wskazać trzeba, że kwestia zwolnienia od kosztów sądowych została prawomocnie rozstrzygnięta – postanowieniem z dnia 6 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 14 września 2017 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sadowych. Natomiast kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w treści zażalenia na postanowienie z dnia 8 stycznia 2018 r. nie ma wpływu na ocenę legalności zaskarżonego postanowienia.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.