Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 19 maja 2005 r., sygn. akt II OZ 406/05

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 19 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2005 r., 7 IV SA 2847/03 o odmowie uwzględnienia wniosku T. M. o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w wyroku z dnia 16 grudnia 2004 r.
Sprawa
w sprawie ze skargi T. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 czerwca 2003 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 16 grudnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi T. M., uchylił decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 czerwca 2003 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.

Pismem z dnia 9 lutego 2005 r. T. M. złożyła wniosek o sprostowanie oczywistej jej zdaniem omyłki pisarskiej w uzasadnieniu w/w wyroku. Zdaniem skarżącej Sąd opisując decyzję Prezydenta Miasta Gdańska z dnia 11 sierpnia 2002 r. Nr [...] błędnie użył sformułowania "przeniósł pozwolenie na budowę" podczas gdy prawidłowo powinien użyć "zmienił inwestora w pozwoleniu na budowę".

Po rozpatrzeniu wniosku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 lutego 2005 r. nie uwzględnił wniosku T. M.. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, iż z treści decyzji Prezydenta Miasta Gdańska jednoznacznie wynika, iż podstawą prawną jej wydania był art. 40 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Przepis ten daje organom administracji publicznej uprawnienie do przeniesienia decyzji o pozwoleniu na budowę na rzecz innego podmiotu. To, że Prezydent Miasta Gdańska w treści swojej decyzji użył sformułowania "zmieniam inwestora" zamiast ustawowego sformułowania "przeniesienie decyzji o pozwoleniu na budowę" nie zmienia charakteru tej decyzji. Zastąpienie przez Sąd użytego przez organ sformułowania "zmieniam inwestora" sformułowaniem "przeniósł pozwolenie na budowę" było dopuszczalne. Była to zmiana o charakterze jedynie redakcyjnym.

Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie T. M. złożyła zażalenie, w którym wniosła o jego uchylenie i orzeczenie co do istoty sprawy. Zdaniem skarżącej postanowienie to naruszyło przepis art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Według skarżącej użycie przez Sąd sformułowania "przeniósł pozwolenie na budowę" zamiast "zmieniam inwestora" należy zakwalifikować jako oczywistą omyłkę pisarską.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie jest niezasadne.

Należy podzielić co do zasady pogląd Sądu I instancji, iż posłużenie się zwrotem "przeniósł pozwolenie na budowę" zamiast "zmieniam inwestora" w wyroku z dnia 16 grudnia 2004 r. było jedynie zmianą redakcyjną. Podstawą decyzji Prezydenta Miasta Gdańska, w której sformułowanie powyższe zostało użyte, był bowiem art. 40 ustawy Prawo budowlane, który stanowi o przeniesieniu pozwolenia na budowę. Oba sformułowania opisują tą samą instytucją prawną. Zatem zmianę przez Sąd sformułowania należy uznać za dopuszczalną.

Odnosząc się do treści zażalenia, trzeba zauważyć, iż skarżąca nie zgadzając się z powyższymi stwierdzeniami w istocie zmierza do zmiany merytorycznej uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, co wykracza poza ramy instytucji sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej sformułowanej w art. 153 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W takiej sytuacji postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o nieuwzględnieniu wniosku T. M. o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w wyroku z dnia 16 grudnia 2004 r. należy uznać za prawidłowe.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.