Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 marca 2012 r. sygn. akt VII SA/Wa 2836/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przyznania R. H. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sadowych w sprawie ze skargi R. H. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru prowadzenia robót budowlanych.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że wnioskodawca nie wykazał, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do przyznania mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Sąd podniósł również, że z akt sprawy wynika, iż wnioskodawca wraz z żoną posiadają stały miesięczny dochód, dom mieszkalny o powierzchni 190 m2 oraz działkę. Ponadto skarżący posiada gospodarstwo ogrodnicze, a także oszczędności pieniężne.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł R. H. wnosząc o jego zmianę bądź uchylenie. Wskazał, że obecne dochody żony są niższe niż wskazane we wniosku z uwagi na kryzys na rynku nieruchomości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Prawo pomocy polega na tym, że strona zostaje zwolniona przez sąd od kosztów sądowych oraz uzyskuje uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu przez sąd adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia kosztów jego wynagrodzenia i wydatków (art. 244 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.)). Przewidziana możliwość przyznania prawa pomocy może być udzielona w zakresie całkowitym lub częściowym (art. 245 p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Prawo to przyznaje się, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie częściowym polega natomiast na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego względnie rzecznika patentowego.
Z przytoczonych przepisów wynika, że ubiegającego się o to prawo obciąża obowiązek wykazania, iż znajduje się w określonej sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania mu prawa pomocy w zakresie całkowitym bądź częściowym.
Zważywszy na ustaloną przez Sąd sytuację majątkową skarżącego uznać należy, że nie ma podstawy do przyjęcia, iż spełnione zostały ustawowe przesłanki przyznania mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Uzyskiwany przez skarżącego i jego żonę stały miesięczny dochód oraz posiadany majątek, w tym oszczędności w kwocie 95.000 zł, wskazuje na to, że skarżący jest w stanie bez uszczerbku koniecznego dla utrzymania siebie i rodziny zabezpieczyć odpowiednie kwoty, które umożliwią mu partycypowanie w kosztach postępowania, tym bardziej, że jak słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji skarżący nie wykazał aby ponosił wyższe od przeciętnych wydatki związane z bieżącym utrzymaniem, zaś koszty postępowania sądowego na chwilę obecną ograniczają się do wpisu od skargi w kwocie 500 zł.
Wobec okoliczności przedstawionych powyżej należy stwierdzić, że skarżący nie wykazał, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej do przyznania mu prawa pomocy w zakresie przez niego żądanym.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił zażalenie oddalić.