Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę [...] spółka jawna z siedzibą w S. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 9 lutego 2016 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, nadto do nadesłania 8 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz do złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało awizowane po raz pierwszy w dniu 15 lutego 2016r., natomiast drugie awizo nastąpiło w dniu 23 lutego 2016 r.
Podejmując skarżone rozstrzygnięcie, Sąd pierwszej instancji wskazał, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie, skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. I chociaż zdaniem Sądu, w aktach sprawy błędnie oznaczona została data 3 marca 2016 r. jako data pozostawienia w aktach ze skutkiem doręczenia ww. wezwania, bowiem w świetle art. 73 § 1 i art. 74 § 2 P.p.s.a. czternastodniowy termin upłynął w dniu 29 lutego 2016 r., to jednak ostatnim dniem do wykonania zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 lutego 2016 r., był dzień 7 marca 2016 r., a skarżąca w wyznaczonym terminie nie wykonała wskazanych zarządzeń. Z tych też przyczyn, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła [...] spółka jawna, podnosząc, że żadne awizo nie zostało jej pozostawione w sposób przewidziany prawem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl natomiast art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej również P.p.s.a.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek nie zachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym w stosunku do art. 49 § 1 P.p.s.a. jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., który w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą w terminie braków formalnych skargi wprowadza sankcję w postaci jej odrzucenia.
W okolicznościach niniejszej sprawy nie budziło wątpliwości, że takie wezwanie zostało wystosowane do strony skarżącej, spór natomiast sprowadzał się do określenia, czy został on wezwany prawidłowo, a więc skutecznie. Skarżąca Spółka kwestionuje fakt doręczenia jej zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki zawierającej ww. wezwanie tzw. awiza. Zauważyć jednak trzeba, iż z treści art. 73 § 1 i § 4 P.p.s.a. wynika domniemanie, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia - awizo. Domniemanie to polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak bieg terminu zakreślony w wezwaniu. Domniemanie to może być natomiast obalone, gdy adresat pisma wykaże, że dane wynikające z dowodu doręczenia są niezgodne z rzeczywistością.
Jedną z możliwości służących obaleniu tego domniemania jest przeprowadzenie procedury reklamacyjnej, którą jak wynika z informacji załączonych do akt sprawy została przez stronę skarżącą wszczęta i zakończona negatywnym dla strony skutkiem.
W rozpoznawanej sprawie, skarżącej Spółce nie udało się w żaden sposób obalić domniemania, że dane wynikające z dowodu doręczenia, znajdujące się w aktach sprawy, są niezgodne z rzeczywistością. Z treści odpowiedzi operatora pocztowego wynika, że przesyłka została przekazana do doręczenia i pierwszy raz awizowana w dniu 15 lutego 2016 r., zaś drugi w dniu 23 lutego 2016 r. Tym samym prawidłowo przyjął Sąd pierwszej instancji, że upływ siedmiodniowego terminu na uzupełnienie braków skargi upłynął w dniu 7 marca 2016 r., do której to daty braków określonych w wezwaniu nie uzupełniono.
W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił rozpoznawane zażalenie.