Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 lutego 2018 r. sygn. akt II SA/Sz 93/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, w sprawie ze skargi [...] S.A. z siedzibą w W. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] listopada 2017 r. w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych, odmówił dopuszczenia L.B. do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania.
W uzasadnieniu wskazano, że zaskarżoną decyzją Wojewoda Zachodniopomorski utrzymał w mocy decyzję Starosty Koszalińskiego z dnia [...] października 2017 r. wnoszącą sprzeciw do budowy zgłoszonego przez [...] S.A. z siedzibą w W. obiektu budowlanego – tymczasowego masztu do obsługi instalacji radiokomunikacyjnej operatora sieci telefonii komórkowej [...] S.A. nr [...] wraz z zasilaniem, w miejscowości [...] działka nr [...]. Decyzja ta została zaskarżona przez inwestora.
Pismem z dnia 5 lutego 2018 r. L.B. powołując się na art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej "p.p.s.a.", wniósł o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika. We wniosku wskazał, że jest właścicielem działki nr [...], która bezpośrednio graniczy z działką nr [...] będącą zgłoszonym miejscem zamiaru budowy tymczasowego masztu telefonii komórkowej.
W ocenie Sądu wniosek L.B. nie zasługiwał na uwzględnienie. W uzasadnieniu swojego stanowiska Sąd przywołał przepis art. 33 § 2 p.p.s.a. (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), a następnie wskazał, że w tej sprawie przedmiotem sądowej kontroli jest sprzeciw Wojewody Zachodniopomorskiego od zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych. Postępowanie w przedmiocie zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych, o jakim mowa w art. 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2017 r., poz. 1332 ze zm.), dotyczy robót o mniejszym znaczeniu, skomplikowaniu i wpływie na otoczenie niż te, które są objęte obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę. Co istotne, w postępowaniu dotyczącym zgłoszenia, o którym mowa w omawianym przepisie, oprócz inwestora (zgłaszającego) nie biorą udziału inne podmioty, gdyż jego dokonanie nie rodzi po stronie właściwego organu obowiązku wydania decyzji administracyjnej. Zgłoszenie nie ma więc znaczenia dla ich interesu prawnego. Skoro stroną postępowania w przedmiocie zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych jest wyłącznie inwestor to nie sposób przyjąć, aby wnioskodawca miał interes prawny w toczącym się postępowaniu.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł wnioskodawca, zarzucając Sądowi naruszenie:
1/ art. 33 § 2 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że w niniejszej sprawie nie istnieje interes prawny podlegający ochronie, ponieważ ewentualne skutki prawne prawomocnego wyroku nie będą dla organów administracji publicznej, w tym nadzoru budowlanego, wiążące;
2/ art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji w powiązaniu z art. 174 pkt 1 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że nie mają one zastosowania w niniejszej sprawie, albowiem interes prawny właścicieli sąsiednich nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu nie podlega ochronie prawnej i to w sytuacji, w której ocena prawna wyrażona przez sąd jest wiążąca dla organów administracji publicznej;
Mając na uwadze powyższe wnioskodawca wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych.
W ocenie wnioskodawcy osoby które posiadają interes prawny w rozumieniu art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane winny mieć prawo do obrony swojego interesu prawnego, albowiem związanie organów prawomocnym wyrokiem powoduje określone skutki prawne.
Pismem z dnia 23 marca 2018 r. inwestor wniósł o oddalenie zażalenia wnioskodawcy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.
Stosownie do normy art. 33 § 2 p.p.s.a. udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Powyższa regulacja wprowadza zatem możliwość udziału innych podmiotów jako uczestników postępowania na prawach strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym poza skarżącym i organem administracji, którego działania lub bezczynności dotyczy skarga. Uzyskanie statusu uczestnika w odniesieniu do osób o których mowa w art. 33 § 2 p.p.s.a. ustawodawca uzależnił od stosownej aktywności osoby ubiegającej się o niego, tj. złożenia do sądu odpowiedniego wniosku ze stosowną argumentacją na jego poparcie (art. 46 § 1 pkt 3 w zw. z art. 33 § 2 p.p.s.a.), który następnie zostanie zweryfikowany przez Sąd, a co znajdzie swój formalny wyraz w postanowieniu o dopuszczeniu lub odmowie dopuszczenia tej osoby do udziału w toczącym się postępowaniu. Weryfikacja ta odbywa się jednak na dwóch poziomach, po pierwsze koniecznym jest ustalenie posiadania przez wnioskodawcę interesu prawnego, po drugie koniecznym jest pozytywne ustalenie istnienia związku przyczynowego pomiędzy pierwszą przesłanką, a przyszłym, hipotetycznym wynikiem toczącego się postępowania.
W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji odmówił wnioskodawcy dopuszczenia do udziału w postępowaniu, uznając, że z uwagi na specyfikę postępowania dotyczącego zgłoszenia, w toku którego została wydana decyzja o sprzeciwie, brak jest jakichkolwiek podstaw by uznać, że poza inwestorem w tego typu sprawie stronami są jeszcze inne podmioty, a w konsekwencji nie można przyjąć by wnioskodawca miał interes prawny w toczącym się postępowaniu.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowisko Sądu pierwszej instancji, niejako z góry zakładające, że wnioskodawca z uwagi na specyfikę postępowania dotyczącego zgłoszenia, nie ma interesu prawnego w toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym jest zbyt daleko idące. Dokonane przez inwestora zgłoszenie dotyczyło budowy obiektu budowlanego – tymczasowego masztu do obsługi instalacji radiokomunikacyjnej operatora sieci telefonii komórkowej wraz z zasilaniem na działce nr [...]. Z wniosku o dopuszczenie do udziału wynika, że wnioskodawca jest właścicielem działki nr [...], położonej w sąsiedztwie działki objętej zamiarem zainwestowania. Jak twierdzi, obiekt swoim zasięgiem pól elekromagnetycznych o wartościach ponadnormatywnych obejmuje jego nieruchomość. W tej sytuacji, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji winien zbadać czy wnioskodawca spełnia przesłanki do dopuszczenia go do udziału w postępowaniu w świetle art. 33 § 2 p.p.s.a., a więc czy rozstrzygnięcie sądowe jakie zapadnie w wyniku rozpoznania skargi inwestora będzie dotyczyło jego interesu prawnego. Zasadniczo rację ma Sąd pierwszej instancji, że w postępowaniu wszczętym zgłoszeniem oprócz inwestora, który dokonał zgłoszenia, nie występują inne strony. Niemniej jednak okoliczność ta pozostaje w istocie na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego bez wpływu na treść przedmiotowego rozstrzygnięcia. Nie oznacza to bowiem, że nikt więcej poza inwestorem, w sytuacji zgłoszenia sprzeciwu, nie może mieć interesu prawnego w tej sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.