Uzasadnienie
II OZ 411 /06
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 25 listopada 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę T. P. na decyzję Kierownika Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej.
Obecnego na rozprawie skarżącego pouczono o terminie w jakim należy złożyć wniosek o uzasadnienie wyroku w przypadku zamiaru złożenia skargi kasacyjnej od powyższego orzeczenia. W dniu 21 grudnia 2005 r. wpłynął do Sądu wniosek w tym przedmiocie. T. P. wniósł jednocześnie o przywrócenie uchybionego terminu, podając że przyczynę uchybienia terminu stanowiły silne przeżycia wywołane uczestnictwem w rozprawie.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 stycznia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił przywrócenia terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku ogłoszonego w dniu 25 listopada 2005 r. wskazując, że złożony wniosek jest bezskuteczny ponieważ niedochowanie terminu było zawinione i wynikło z niedbalstwa wnioskującego, tym samym nie spełniono wymagań, jakie przewiduje art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W zażaleniu na powyższe postanowienie T. P. podtrzymał swoje stanowisko co do niezawinionej niewiedzy wywołanej wiekiem oraz złym stanem zdrowia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Wniosek o sporządzenie uzasadnienia w sprawach, w których skargę oddalono zgłasza się w terminie 7 dni od daty ogłoszenia albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Stanowi o tym art. 141 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Okoliczności przywołane we wniesionym zażaleniu nie mogą stanowić uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu ze strony skarżącego, co stanowi jeden z wymogów przepisu art. 87 § 2 powołanej ustawy. Trafnie przyjął Sąd pierwszej instancji, iż T. P. nie dochował staranności wymaganej w zakresie prowadzenia swoich spraw. Fakt, że obecny na rozprawie skarżący nie poświęcił dostatecznej uwagi pouczeniom Sądu na temat terminów i trybu do wniesienia przysługującego mu środka odwoławczego, może świadczyć jedynie o braku takiej staranności. Nie stanowi też o braku winy w uchybieniu terminowi dokonania czynności procesowej podeszły wiek i ogólny zły stan zdrowia strony. Należy podzielić pogląd taki wyrażony w postanowieniu Sądu Najwyższego z 29 stycznia 2002 r. (sygn. II UZ 90/01, OSNPUS 2003, nr 24 poz. 602).
Z powyższych względów na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.