Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 maja 2009 r., oddalił zażalenie Z. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 2003/08, wzywające skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie z jego skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2008 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania.
Pismem z dnia [...] maja 2009 r. skarżący złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie NSA z dnia 12 maja 2009 r. domagając się jego uchylenia, jak również rozpatrzenia wniosku skarżącego w przedmiocie przyznania mu prawa pomocy złożonego w dniu 19 stycznia 2009 r. na formularzu PPF celem jego uzupełnienia zgodnie z pismem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 stycznia 2009 r. do sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 2003/08
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Ustawodawca, w powołanej wyżej ustawie, nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń (zarówno wyroków jak i postanowień) Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania.
W tym stanie rzeczy, zażalenie skarżącego na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2009 r., uznać należało za niedopuszczalne.
Jedynie dodatkowo podnieść należy, iż wniosek skarżącego dotyczący przyznania mu prawa pomocy został rozpoznany postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 marca 2009 r.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 178 w związku z art. 197 § 1 i 2 powołanej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.