Uzasadnienie
II OZ 412 / 11
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przywrócił skarżącej [...] Spółce z o.o. w T. termin do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia [...] listopada 2010 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie środowiskowych uwarunkowań.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż powyższa skarga została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 lutego 2011 r. z uwagi na to, że strona skarżąca pomimo wezwania w dniu 13 stycznia 2011 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi w wyznaczonym terminie braku tego nie uzupełniła.
W dniu 11 lutego 2011 r. do Sądu wpłynął wniosek strony (data nadania: 7 lutego 2011 r.) o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W jego uzasadnieniu wskazano, że w dniu 18 stycznia 2011 r. odpis skargi został omyłkowo przesłany do organu administracji przez pracownika, który zasugerował się trybem wnoszenia skargi (za pośrednictwem organu). Natomiast w dacie otrzymania pisma organu, czyli w dniu 1 lutego 2011 r. strona skarżąca powzięła wiadomość, iż odpis skargi został omyłkowo przesłany na adres organu i nie wpłynął do Sądu. Do wniosku strona dołączyła odpis skargi oraz zwrotne potwierdzenie nadania listu poleconego zawierającego odpis skargi i pismo organu z dnia 26 stycznia 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, przywracając skarżącej Spółce termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, uznał, że w rozpatrywanej sprawie strona skarżąca dopełniła obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej po powzięciu informacji o omyłkowym skierowaniu odpisu skargi do organu, wypełniając tym samym kryterium braku winy w jego uchybieniu. Sąd pierwszej instancji stwierdził zasadność rozpatrywanego wniosku wobec wypełnienia przez stronę skarżącą przesłanek zawartych w art. 86 w zw. z art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.).
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim, wnosząc o jego uchylenie i orzeczenie o odmowie przywrócenia uchybionego terminu.
W uzasadnieniu zażalenia Kolegium uznało, iż fakt nadania odpisu na adres organu administracji, tj. pod błędny adres, pomimo prawidłowego pouczenia i sposobie jego wniesienia świadczy o nienależytej staranności strony oraz o tym, iż stanowisko zawarte w uzasadnieniu skarżonego postanowienia jest błędne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Wniosek ten powinien powoływać okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być przy tym oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem.
W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji trafnie ocenił, że strona skarżąca uprawdopodobniła brak swej winy w uchybieniu terminu, a okoliczności podane we wniosku o przywrócenie terminu dają podstawy do przyjęcia, że uchybienie to nie było zawinione.
Odnosząc się do zarzutów zażalenia, zauważyć należało, iż o ile rację ma organ, że strona ponosi odpowiedzialność za swojego pracownika, a błędy w jego działaniu również obciążają ją samą, to o tyle nie można uznać, że działanie tego pracownika w warunkach rozpoznawanej sprawy było zawinione w stopniu, w którym zaniedbałby on powierzone mu interesy Spółki. Trafnie przy tym eksponował Sąd pierwszej instancji, że dla ustalenia winy konieczną jest każdorazowa ocena wszystkich okoliczności sprawy, które towarzyszyły stronie i spowodowały, że uchybiła ona terminowi do dokonania wymaganej prawem czynności procesowej. W tym zakresie ocena Sądu odnośnie podejmowanych działań przez Spółkę, braku zwłoki w ich podejmowaniu szczególnie z uwzględnieniem konstytucyjnego prawa do Sądu zasługiwała na podzielenie.
Z przedstawionych wyżej przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.