Postanowienie NSA z 18 maja 2012 r., II OZ 413/12

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 18 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. T. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt II SA/Gl 267/12 o wezwaniu do uzupełnienia wpisu sądowego

Sprawa

w sprawie ze skargi M. T. na postanowienie Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz

Uzasadnienie

Zarządzeniem z dnia 29 lutego 2012 r. wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał M. T. do uzupełnienia wpisu sądowego w kwocie 1400 zł od skargi na postanowienie Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego. Wysokość wpisu ustalono stosownie do § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej "rozporządzenie").

Na powyższe zarządzenie skarżący złożył zażalenie, wnosząc o jego uchylenie, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj.:

1. art. 231 zd. pierwsze p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie, w sytuacji, gdy przedmiotem zaskarżenia nie była należność pieniężna;
2. art. 231 zd. ostatnie p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie;
3. § 1 pkt 2 rozporządzenia poprzez błędne ustalenie wysokości wpisu na kwotę 1500 zł, w sytuacji gdy zaskarżony akt nie obejmował należności pieniężnej;
4. § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy skarga dotyczyła postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, które nie obejmowało należności pieniężnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Istotą sporu w niniejszej sprawie jest stwierdzenie, czy wpis od wniesionej skargi powinien zostać określony jako wpis stosunkowy czy też jako wpis stały właściwy dla postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym.

Zgodnie z art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Stosownie do § 1 rozporządzenia, wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem. Zgodnie zaś z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym 100 zł. Jednakże nie sposób interpretować przepisów rozporządzenia w oderwaniu od treści art. 231 p.p.s.a., który stanowi jako zasadę pobieranie wpisu stosunkowego, gdy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna bez rozróżnienia, czy rozstrzygnięcie nastąpiło decyzją, czy postanowieniem. W innych sprawach, w których rozstrzygnięcie nie dotyczy należności pieniężnych pobiera się wpis stały. W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie określa należność pieniężną, do uiszczenia której obowiązany jest skarżący.

Podkreślenia również wymaga, że przez "postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym", o których mowa w przepisie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, interpretowanego zgodnie z przepisami ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należy rozumieć postanowienia wydawane w toku postępowania administracyjnego, a nie postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty lub kończące postępowanie w sprawie, bądź też kończące postępowanie w jakimś zakresie.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. wymierzające karę z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego. Postępowanie w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 57 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) dotyczy odrębnej sprawy rozstrzyganej w drodze postanowienia. Oznacza to, że przedmiotem zaskarżenia w tej sprawie jest należność pieniężna i dlatego nie można przyjąć, w świetle przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, że wpis należny od skargi na postanowienie o wymierzeniu kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego jest wpisem stałym, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach nie narusza prawa i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) oddalił zażalenie.