Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 października 2014 r. (data stempla pocztowego) T.N. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej WSA) w Warszawie na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej MWINB) z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki.
Zarządzeniem z dnia 27 listopada 2014 r. Przewodnicząca Wydziału VII WSA w Warszawie wezwała skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. decyzję. Stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wysokość wpisu ustalono na kwotę 500 zł.
Powyższe zarządzenie stało się przedmiotem zażalenia T.N. do Naczelnego Sądu Administracyjnego jako wydane bez uwzględnienia jej sytuacji rodzinnej i majątkowej, a w konsekwencji prowadzące do uniemożliwienia jej obrony i ochrony interesów prawnych i majątkowych w toczącym się postępowaniu administracyjnym.
Wskazując na powyższe skarżąca wniosła o uchylenie ww. zarządzenia ze skutkiem zwalniającym z obowiązku ponoszenia kosztów wpisu sądowego. Równocześnie wniosła o przyznanie prawa pomocy obejmującego zarówno zwolnienie od ww. kosztów, jak i ustanowienie adwokata/radcy prawnego jako pełnomocnika w przedmiotowej sprawie – stosownie do zawartości załączonego formularza urzędowego.
Postanowieniem z 15 stycznia 2015 r. WSA w Warszawie przyznał T.N. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego od skargi oraz ustanowienie radcy prawnego. W pozostałym zakresie wniosek oddalił.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jak stanowi art. 230 § 2 p.p.s.a., pismami, o których mowa w art. 230 § 1 p.p.s.a., są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
W myśl art. 220 § 1 zd. 1 i 2 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
Ponadto, zgodnie z art. 211 p.p.s.a., koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Zgodnie zaś z art. 212 § 1 p.p.s.a., opłatą sądową jest między innymi wpis.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że nie znajduje podstaw, aby uznać, że zaskarżone zarządzenie jest niezgodne z prawem. Podstaw tych nie wskazano nawet w zażaleniu. Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że skoro T.N. zostało przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym również zwolnienie od kosztów sądowych, to nie musi ona uiszczać kwoty wpisu w sprawie ze skargi na decyzję MWINB z dnia 30 września 2014 r.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.