Uzasadnienie
Zarządzeniem z 1 czerwca 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 2106/20, Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej: WSA) w Warszawie wezwano A. B. (skarżąca) do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie tego sądu z 30 marca 2022 r. odmawiające uzupełnienia wyroku WSA w Warszawie z 2 listopada 2021 r. Stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., rozp. RM z 2003), wysokość wpisu ustalono na kwotę 100 zł.
Powyższe zarządzenie stało się przedmiotem zażalenia skarżącej, w którym podniesiono, że nie zawiera ono imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do jego wydania, co tym samym pozbawia – w jej ocenie – pismo charakteru zarządzenia.
Z uwagi na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego zarządzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022, poz. 329, Ppsa) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 Ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
W przedmiotowej sprawie Przewodniczący Wydziału VII WSA w Warszawie zastosował w sposób prawidłowy powyższe przepisy – wezwał wnoszącą zażalenie do uiszczenia od niego wpisu sądowego. Prawidłowo została również określona wysokość należnego wpisu stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozp. RM z 2003, zgodnie z którym w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wpis wynosi 100 zł. Istota przepisu, który był stosowany w kwestionowanym zarządzeniu sprowadza się do wskazania wysokości kwoty wpisu od oznaczonego przedmiotu zaskarżenia, kwota ta została prawidłowo w zarządzeniu wskazana.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nieuzasadnione są zarzuty skarżącej, dotyczące braków w zakresie istotnych elementów doręczonego skarżącej zarządzenia. Wyjaśnienia wymaga, że odpis zarządzenia doręczony skarżącej zawierał wszelkie niezbędne elementy pozwalające na uiszczenie opłaty. Określał on bowiem sygnaturę akt sprawy, podstawę prawną wezwania, wysokość należnego wpisu od zażalenia, termin i sposób uiszczenia opłaty oraz rygor niezastosowania się do wezwania. Argumentacja skarżącej jakoby niemożliwe było zidentyfikowanie podmiotu (brak imienia i nazwiska, stanowiska służbowego), nie znajduje podstaw. Z pisma przewodniego z 1 czerwca 2022 r. (k. 186 akt sądowych) przesłanego do strony wraz z odpisem spornego zarządzenia jednoznacznie wynika, że "sekretariat Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie doręcza Pany/Pani – jako Skarżącemu - odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia".
Po pierwsze, wskazać należy, że istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Po drugie, sąd jest instytucją państwową i strony postępowania powinny działać w zaufaniu do tej instytucji (vide: postanowienie NSA z 23 sierpnia 2011 r., II GSK 1579/11, LEX nr 896389). Z powyższego wynika, że skarżąca nie powinna mieć żadnych wątpliwości co do treści przesłanego przez sąd pierwszej instancji odpisu zarządzenia. Zarzut skarżącej w tym zakresie nie mógł zatem prowadzić do skutecznego zakwestionowania zaskarżonego zarządzenia.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 Ppsa, orzekł jak w sentencji.