Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił wniosek o wyłączenie sędziego WSA Jacka Pruszyńskiego od orzekania w sprawie ze skargi J.W. na przewlekłość postępowania Wojewody Podlaskiego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Starosty Hajnowskiego zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.
Sąd podał, że we wniosku skarżąca jako powód wyłączenia wskazała okoliczność, iż ww. sędzia uczestniczył w orzekaniu w sprawie o sygn. II SA/Bk 32/12, w której oddalona została skarga na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku umarzająca postępowanie odwoławcze w sprawie rozbiórki zbiornika na gnojowicę, bezpodstawnie twierdząc o braku interesu prawnego skarżącej.
Sąd I instancji oddalając wniosek ww. postanowieniem stwierdził, że w sprawie nie zachodzą ustawowe przesłanki uzasadniające wyłączenie sędziego Jacka Pruszyńskiego od orzekania. Sąd I instancji wskazał, iż orzeczenie wydane z udziałem sędziego, które wskazała skarżąca, nie uprawnia do wniosku o wystąpieniu obiektywnych wątpliwości, co do jego bezstronności w niniejszej sprawie. Pokazują natomiast, że strona subiektywnie odbiera sędziego jako "nieprzychylnie do niej nastawionego", czego jednak nie uzasadnia odwołaniem się do przesłanek obiektywnych, a jedynie do zarzutów dotyczących sposobu zastosowania przepisów procesowych i materialnych. Te natomiast mogą być przedmiotem stosownych środków zaskarżenia, ale same w sobie nie uzasadniają jeszcze wyłączenia. Sąd I instancji podkreślił, iż istotne znaczenie ma fakt wyraźnego oświadczenia przez sędziego o nieistnieniu przesłanek wykluczających go od udziału w składzie orzekającym sprawy, które to oświadczenie nie zostało obalone przekonującym kontrdowodem, a które to oświadczenie korzysta z domniemania prawdziwości ze względu na autorytet sprawowanego urzędu.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła J.W. domagając się jego uchylenia w całości. W zażaleniu podniesiono, że Sąd I instancji nie dokonał oceny zasadniczej kwestii, że sędzia Jacek Pruszyński wyrządził jej krzywdę popełniając znaczący błąd przy orzekaniu w sprawie o sygn. II SA/Bk 32/12. Podkreślono, że sędzia orzekając ww. sprawie wykazał się brakiem dociekliwości o prawdzie obiektywnej i pominął rozważania zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 marca 2007 r., sygn. akt II OSK 208/06 dotyczące interesu prawnego skarżącej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy, iż instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony, jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania pozaprawnych przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy.
Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa zawartymi w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270., dalej jako "p.p.s.a."), wyłączenie sędziego następuje na wniosek strony, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego (art. 19 p.p.s.a.).
Wskazać należy, że wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Jak wynika z wyjaśnień zawartych w oświadczeniu złożonym przez sędziego WSA Jacka Pruszyńskiego (k. 178) między nim a stroną postępowania nie występuje jakikolwiek stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do jej bezstronności w sprawie. Okoliczności tej nie podważa także wnioskodawczyni. Analiza akt sprawy prowadzi ponadto do wniosku, że w sprawie nie zaistniała żadna z przyczyn wyłączenia sędziego z mocy ustawy na podstawie art. 18 § 1 p.p.s.a. Nie ma zatem żadnej podstawy do wyłączenia sędziego od udziału w toczącym się postępowaniu. Jak wielokrotnie wskazywano w orzecznictwie, sam fakt że sędzia sądu administracyjnego, którego wyłączenia domaga się skarżąca był sprawozdawcą w innej jej sprawie, z jej udziałem nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej w myśl art. 19 p.p.s.a. wyłączenie sędziego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2005 r. sygn. akt I OZ 935/05; z dnia 28 października 2005 r. sygn. akt I OZ 1125/05; z dnia 7 października 2010 r. sygn. akt I OZ 750/10; z dnia 29 czerwca 2012 r. sygn. akt II OZ 559/12 - orzeczenia publikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). We wskazanej przez wnioskodawczynię sprawie sędzia Jacek Pruszyński nie był sprawozdawcą, tym bardziej więc brak jest podstaw do jego wyłączenia w niniejszej sprawie.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie zatem nie zachodzi żadna z przesłanek wyłączenia w odniesieniu do sędziego WSA Jacka Pruszyńskiego i prezentowane w tym zakresie stanowisko Sądu I instancji jest prawidłowe i zgodne z obowiązującymi przepisami.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.