Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 772/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Warszawie odrzucił wniosek J.Ż. o przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Warszawie z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że E.M., K.R., H.P., E.B., J.Ż., S.K., M.J., W.P. i K.G. wnieśli do WSA w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Warszawie z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...].
Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2014 r. WSA w Warszawie odrzucił przedmiotową skargę, uznając, że została ona wniesiona z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.).
W dniu 11 czerwca 2014 r., za pośrednictwem urzędu pocztowego, skarżący, J.Ż. zwrócił się z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżący, aprobując stanowisko tegoż sądu zawarte w postanowieniu z dnia 24 czerwca 2014 r. - odnoszące się do błędnego trybu nadania przedmiotowej skargi - podniósł, że okoliczność ta uzasadnia wystąpienie z wnioskiem o przywrócenie terminu.
Wskazując na powyższe Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarżący nie kwestionując stanowiska tegoż Sądu zawartego w postanowieniu z dnia 24 kwietnia 2014 r., stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi z powodu niezachowania właściwego (pośredniego) trybu jej wniesienia wskazał, że uchybienie to spowodowane było wadliwym działaniem reprezentującego go w postępowaniu administracyjnym pełnomocnika. Sąd pierwszej instancji przyjmując, zatem, iż skarżący o powodach odrzucenia swojej skargi dowiedział się z treści postanowienia tegoż Sądu z dnia 24 kwietnia 2014 r., czyli w dniu 15 maja 2014 r. (data doręczenia postanowienia skarżącemu) uznał, że w tym właśnie dniu rozpoczął bieg 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Skarżący złożył natomiast przedmiotowy wniosek dopiero w dniu 11 czerwca 2014 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym). Stąd, w ocenie Sądu pierwszej instancji wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony z uchybieniem 7-dniowego terminu do jego wniesienia.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J.Ż., wnosząc o jego uchylenie w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Pozytywne rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z wystąpieniem czterech przesłanek łącznie, takich jak: złożenie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do złożenia tego rodzaju wniosku, uprawdopodobnienie braku winy w niedokonaniu czynności procesowej w przewidzianym terminie oraz jednoczesne dokonanie wraz ze składanym wnioskiem o przywrócenie terminu czynności procesowej.
Jednakże, zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony albo niedopuszczalny z mocy ustawy wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu. Spóźniony jest ten wniosek, który został wniesiony po upływie 7-dniowego terminu liczonego od chwili ustania przyczyny uchybienia terminowi. Natomiast o niedopuszczalności wniosku można mówić, gdy nie spełnia on ustawowych warunków jego dopuszczalności (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz pod red. Prof. Romana Hausera, Prof. Marka Wierzbowskiego, Wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 2013, s. 458). WSA w Warszawie przed przystąpieniem do merytorycznej oceny złożonego wniosku zbadał, czy wniosek został wniesiony w terminie oraz czy nie wystąpiła przesłanka jego niedopuszczalności.
W rozpoznawanej sprawie słusznie Sąd pierwszej instancji przyjął, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony po terminie. W istocie bowiem za datę uzyskania informacji o uchybieniu uznać należało, jak przyjęto w zaskarżonym postanowieniu datę doręczenia skarżącemu postanowienia WSA w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2014 r., czyli datę 15 maja 2014 r. Wskazywane we wniosku zaniedbania pełnomocnika skarżącego obciążają stronę postępowania, bowiem pełnomocnik działa w imieniu i na rzecz strony, a jego działania oraz zaniedbania w postępowaniu są rozumiane jako działania samej strony.
W konsekwencji nie może on powoływać się na błędy pełnomocnika celem zwolnienia się z odpowiedzialności w uchybieniu terminu.
A zatem, postanowienie Sądu pierwszej instancji odrzucające spóźniony wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, jest prawidłowe.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.