Postanowienie NSA z 9 maja 2008 r., II OZ 418/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 9 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. i J. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 grudnia 2007 r., sygn. akt II SA/Kr 655/07 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi B. i J. G. na decyzję Wojewody M. z dnia [...], zn. [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa i odmowy jej uchylenia postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Andrzej Gliniecki przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez B. i J. G. decyzji Wojewody M. z dnia [...] utrzymującej w mocy decyzji Starosty T. z dnia [...] o stwierdzeniu, że decyzja Wójta Gminy T. nr [...] z dnia [...] została wydana z naruszeniem prawa i odmawiającej uchylenia tej decyzji z przyczyn określonych w art. 146 § 1 kpa. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zaskarżona decyzja nie nadaje się do wykonania, a tym samym nie można wstrzymać jej wykonania. Nie kwalifikują się bowiem do wykonania orzeczenia organów administracji o skutkach wyłącznie procesowych, a do takich należy zaskarżona decyzja.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący B. i J. G. pismem z dnia [...] podnosząc, iż wykonalność decyzji ma szersze, niż przyjęte przez Sąd znaczenie a niewstrzymanie wykonania decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki o charakterze nie tylko dla procesu, ale i materialnoprawne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, że zaskarżona decyzja Wojewody M. z dnia [...], którą utrzymano w mocy decyzję Starosty T. z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa i odmowy jej uchylenia nie posiada cech wykonalności i nie jest możliwe wstrzymanie jej wykonania w oparciu o art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a.

Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania, do takich zaś decyzji należy decyzja wydana w niniejszej sprawie, która nie wymaga podjęcia jakichkolwiek czynności przez którąkolwiek ze stron postępowania i nie rodzi bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Nie można też uznać argumentacji opartej na poglądzie, iż odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie, może mieć wpływ na inne postępowania administracyjne prowadzone w trybach nadzwyczajnych, czy też przed organami nadzoru budowlanego z udziałem skarżących. Są to przypuszczenia niczym nieuzasadnione i wykraczające poza granice tej sprawy w związku z czym nie mogą też przemawiać za uwzględnieniem wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.