Uzasadnienie
H. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej: WSA) w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w Warszawie z dnia [...] listopada 2017 r., znak: [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego.
Zarządzeniem z dnia 9 lutego 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 484/18 Przewodniczący Wydziału IV WSA w Warszawie wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. postanowienie. Stosownie do treści § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., rozp. z 2003), wysokość wpisu ustalono na kwotę 200 zł.
Powyższe zarządzenie stało się przedmiotem zażalenia skarżącej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sadowych, albowiem jest w trudnej sytuacji materialnej i nie stać jej na uiszczenie przedmiotowego wpisu.
Powyższy wniosek nie został jeszcze rozpoznany.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 214 § 1, art. 220 § 1 i art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., Ppsa), do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Pismem o którym mowa w wymienionych przepisach jest m.in. skarga (art. 230 § 2 Ppsa). Na podstawie § 2 ust. 5 rozp. z 2003 powołanego w podstawie prawnej zaskarżonego zarządzenia, wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł. Niewątpliwie zaskarżone postanowienie SKO w Warszawie z dnia [...] listopada 2017 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego jest postanowieniem, o którym mowa w § 2 ust. 5 rozp. z 2003. Prawidłowo zatem skierowano do skarżącej wezwanie o uiszczenie wpisu w określonej w zarządzeniu wysokości.
Z zażalenia nie wynika, aby wysokość wpisu była kwestionowana. Argumentacja zażalenia nie odnosi się w żaden sposób do kwestii istotnych dla oceny wad wydanego zarządzenia. Skarżąca wskazuje na wadliwość wydanych w jej sprawie postanowień na etapie postępowania administracyjnego co nie było przedmiotem ustaleń Sądu w zaskarżonym zarządzeniu dotyczącym jedynie kwestii formalno-proceduralnych postępowania przed sądami administracyjnymi. Strona wniosła również o zwolnienie od kosztów sądowych. Skoro skarżąca złożyła zażalenie na zarządzenie w przedmiocie wpisu to podlegało ono rozpoznaniu niezależnie od wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Zaznaczyć jednak trzeba, że kwestia przyznania prawa pomocy, nie ma znaczenia dla oceny prawidłowości wydanego już zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu. W orzecznictwie wskazuje się bowiem, że w sytuacji gdy strona – już po doręczeniu jej wezwania Przewodniczącego do uiszczenia należnej opłaty, ale przed upływem terminu wynikającego z art. 220 § 1 lub 2 Ppsa – złoży wniosek o zwolnienie od kosztów, wówczas to wezwanie traci aktualność i w przypadku, gdyby nastąpiła odmowa zwolnienia od kosztów, wezwanie do uiszczenia należnej opłaty powinno być powtórzone (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2013, s. 859).
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 Ppsa, orzekł jak w sentencji.