Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2007 r. wstrzymał wykonanie decyzji Ministra Środowiska z dnia [...] w przedmiocie wyłączenia z wydzierżawienia i przekazania w zarząd z przeznaczeniem na ośrodki hodowli 60 obwodów łowieckich. W uzasadnieniu wskazał, że spełnione zostały przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), tj. zaistniało niebezpieczeństwo spowodowania po stronie Agencji Nieruchomości Rolnej trudnych do odwrócenia skutków.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Minister Środowiska, wskazując, iż z dniem [...], a więc dzień po pozbawieniu Agencji Nieruchomości Rolnych zarządu, obwody łowieckie przekazane zostały w zarząd Polskiego Związku Łowieckiego, co podyktowane zostało koniecznością zapewnienia kontynuacji prowadzenia gospodarki łowieckiej. Zaskarżona decyzja została zatem wykonana, zaś utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia będzie skutkowało powstaniem sytuacji, w której brak będzie podmiotu zobowiązanego do prowadzenia gospodarki łowieckiej, szacowania szkód łowieckich i ponoszenia kosztów wypłaty odszkodowań z tego tytułu.
Wyrokiem z dnia 23 lipca 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 402/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Ministra Środowiska z dnia [...].
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Postanowienie z dnia 18 kwietnia 2007 r., wstrzymujące wykonanie decyzji Ministra Środowiska z dnia [...], utraciło zatem moc z dniem wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku z dnia 23 lipca 2007 r.
Tym samym postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe, co stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, stanowi podstawę do jego umorzenia.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.