Uzasadnienie
W skardze z dnia 18 stycznia 2013 r. skarżąca J. K. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2013 r., Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] listopada 2012 r., Nr [...], o nałożeniu na M. V. obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego szklarni usytuowanej na działce o nr ew. [...], położonej przy ul. Z. w W..
Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 lipca 2013 r. oddalił wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że skarżąca w ogóle nie uzasadniła wniosku przez pryzmat wystąpienia dwóch przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Zamiast tego zakwestionowała legalność wykonanych przez inwestora robót budowlanych. Sąd podniósł, że zgodnie z ww. przepisem, sąd administracyjny jest władny rozpoznać wniosek o wstrzymanie aktu administracyjnego tylko i wyłącznie pod kątem zaistniałych przesłanek określonych w tym przepisie (tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków). Na tym etapie (dotyczącym jedynie zastosowania ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 p.p.s.a.), nie ma miejsca na ocenę zaskarżonego aktu pod względem jego zgodności z przepisami prawa, ponieważ kwestia ta będzie przedmiotem oceny sądu administracyjnego w toku rozprawy.
Z tych względów, podnoszone przez wnioskodawczynię zarzuty dotyczące wadliwości zaskarżonej decyzji nie mogły na tym etapie odnieść zamierzonego skutku. Nie są to bowiem okoliczności stanowiące o wystąpieniu choćby jednej z przesłanek, o których mowa w ww. art. 61 § 3 p.p.s.a.
Ponadto, oceniając zasadność wniosku Sąd odniósł się również do przedmiotu zaskarżonej decyzji. W tym też kontekście Sąd zauważył, iż sam obowiązek przedstawienia przez inwestora projektu budowlanego zamiennego nie wywołuje dla skarżącej żadnych negatywnych skutków. Wnioskodawczyni winna mieć na względzie, że nałożenie takiego obowiązku nie powoduje bezpośrednio trwałej zmiany otoczenia tej inwestycji. W wyniku takiego rozstrzygnięcia nie następuje bowiem jakiekolwiek zatwierdzenie stanu faktycznego, który mógłby ewentualnie doprowadzić do sytuacji wyjątkowych, zagrażających chronionym dobrom skarżącej. Do takiego skutku może ewentualnie dojść dopiero na późniejszym etapie postępowania legalizacyjnego, w wyniku ewentualnego zatwierdzenia przez organ projektu budowlanego zamiennego na podstawie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła J. K., podnosząc, iż uzasadnienie skargi zawiera wszystkie niezbędne elementy umożliwiające merytoryczne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania określonego aktu ciąży na stronie składającej wniosek w trybie powołanego przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno zaś odnosić się do konkretnych okoliczności. Rzeczą Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają - lub nie - za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Przy takim badaniu wniosku i argumentów strony Sąd może dodatkowo rozważyć z urzędu, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia zatem jego merytoryczną ocenę (por. niepubl. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 16 kwietnia 2004 r., sygn. akt OZ 22/04; z dnia 20 lipca 2004 roku, sygn. akt OZ 214/04; z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt II OZ 905/12; z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt II OZ 408/13).
W rozpoznawanej sprawie skarżąca składając wniosek w żaden sposób nie wykazała wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wykazania zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu – nie można dopatrzeć się również w uzasadnieniu skargi. Jak słusznie podniósł Sąd pierwszej instancji, uzasadnienie to zawiera wyłącznie zastrzeżenia co do legalności wykonywanych przez inwestora robót budowlanych i w istocie dotyczy oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu. Powyższe kwestie staną się przedmiotem rozważań Sądu rozpoznającego przedmiotową skargę. Okoliczności te nie są zaś wystarczające do udzielenia ochrony tymczasowej w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Ponadto rację ma Sąd pierwszej instancji, iż samo nałożenie na inwestora obowiązku sporządzenia i przedstawienia zamiennego projektu budowlanego nie wywołuje żadnych negatywnych skutków dla skarżącej, co może nastąpić dopiero na etapie ewentualnego późniejszego zatwierdzenia przez organ tego projektu (art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego).
W tej sytuacji uznać należy, że zaskarżone postanowienie oddalające przedmiotowy wniosek odpowiada prawu.
Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.