Uzasadnienie
S. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] stycznia 2013 r. utrzymującą w mocy decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] października 2012 r. o odmowie anulowania czynności materialno-technicznej zameldowania M. P. i G. P. na pobyt stały w miejscowości W. [...] (obecnie W. [...]) w dniu 27 lutego 1979 r. Pismem z dnia 11 marca 2013 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie w terminie siedmiu dni siedmiu odpisów skargi pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 14 marca 2013 r. Siedmiodniowy termin do wykonania powyższego wezwania upłynął w dniu 21 marca 2013 r. Skarżący w dniu 15 marca 2013 r. nadesłał siedem odpisów wniosku o rozpoznanie jego wniosku z dnia 24 stycznia 2012 r. Ponadto wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 449/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Sąd wskazał, że stosownie do art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. W ocenie Sądu skarga S. P. jest oczywiście bezzasadna, ponieważ nie uzupełniono w terminie braku formalnego skargi polegającego na braku siedmiu odpisów skargi. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tych wymagań jest dołączenie do skargi jej odpisów dla doręczenia ich stronom. Nienadesłanie odpisów skargi powoduje jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W związku z tym, że skarga jest oczywiście bezzasadna, prawo pomocy skarżącemu, zdaniem Sądu, nie przysługuje.
Zażaleniem S. P. zaskarżył powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Oczywista bezzasadność zachodzi wówczas, gdy bez konieczności dokonywania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego jest zupełnie oczywiste, że skarga nie może zostać uwzględniona. Sytuacja taka zachodzi, gdy przepisy w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego.
Z akt sprawy wynika, że skarżący nie nadesłał, mimo wezwania Sądu, odpisów skargi dla doręczenia jej stronom. Zgodnie zaś z art. 47 § 1 p.p.s.a. do każdego pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom i dla dołączenia do akt sądowych. Ponieważ brak ten powoduje niemożność nadania skardze biegu i zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 skutkować będzie jej odrzuceniem, Sąd I instancji mógł przyjąć, że wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym - niezależnie od sytuacji materialnej skarżącego - nie zasługuje na uwzględnienie, z uwagi na treść art. 247 p.p.s.a.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.