Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 czerwca 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 550/22, oddalił skargę J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 18 stycznia 2022 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości.
Pismem z dnia 14 czerwca 2023 r. J. W. wniosła o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku.
Zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2023 r. sygn. akt VII SA/Wa 550/22 Przewodniczący Wydziały VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał J. W. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym i doręczanym na jej wniosek zgłoszony w dniu 14 czerwca 2023 r.
Zażaleniem J. W. zaskarżyła powyższe zarządzenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: p.p.s.a.), opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. Stosownie natomiast do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 1090) opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł.
W niniejszej sprawie bezspornym jest, że skarżąca złożyła w dniu 14 czerwca 2023 r. wniosek o doręczenie odpisu orzeczenia z dnia 13 czerwca 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 550/22 wraz z uzasadnieniem. Wniosek ten podlegał zatem opłacie w kwocie wskazanej w ww. § 2 rozporządzenia Rady Ministrów.
Zauważyć przy tym należy, że jedyną przesłanką do zaniechania wezwania skarżącej do uiszczenia opłaty w sprawie byłoby prawomocne rozstrzygnięcie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z akt sprawy wynika jednak, że na dzień składania wniosku, skarżącej nie było przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zasadnie zatem zaskarżonym zarządzeniem wezwano skarżącą do uiszczenia przedmiotowej opłaty.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., oddalił zażalenie.