Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 281 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., postanowieniem z dnia 15 grudnia 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 2836/14 odrzucił skargę M. H. o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 764/13, z uwagi na złożenie skargi po terminie określonym w art. 277 p.p.s.a.
Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, wnosząc o jego uchylenie. Zażalenie zostało podpisane przez pełnomocnika skarżącego, będącego uczestnikiem postępowania - G. D. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym w dniu wszczęcia postępowania ze skargi o wznowienie postępowania, stosownie do art. 1 pkt 48 w zw. z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2015 r., poz. 658), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Takim postanowieniem jest zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania. Brak jest zarazem przepisu szczególnego, który przewidywałby wniesienie zażalenia w tej sytuacji. Skarga kasacyjna jest zatem jedynym prawnie dopuszczalnym środkiem zaskarżenia postanowienia odrzucającego skargę o wznowienie postępowania.
Stosownie natomiast do art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego (tzw. przymus adwokacko-radcowski), z zastrzeżeniem § 2 i 3. Zgodnie z art. 175 § 2 p.p.s.a. przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl zaś art. 175 § 3 p.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego (w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami) lub rzecznika patentowego (w sprawach własności przemysłowej). W niniejszej sprawie wniesiony środek odwoławczy został podpisany przez pełnomocnika skarżącego, będącego uczestnikiem postępowania - G. D. Nie spełnia on zatem wymogu określonego w art. 175 p.p.s.a., gdyż nie został sporządzony przez profesjonalnego pełnomocnika.
Z akt sprawy nie wynika natomiast, aby pełnomocnik skarżącego należał do kręgu podmiotów wymienionych w art. 175 p.p.s.a. Tego rodzaju brak formalny skutkuje odrzuceniem zażalenia, gdyż uniemożliwiał ewentualne potraktowanie go jako skargi kasacyjnej, pomimo błędnego oznaczenia pisma procesowego.
Skarżący w zażaleniu wskazuje, że "zgodnie z pouczeniem składa zażalenie". Należy zauważyć, że z protokołu rozprawy przed WSA w Warszawie z dnia 15 grudnia 2015 r. wynika, że Sąd pouczył uczestniczącego w rozprawie pełnomocnika skarżącego - G. D., że od postanowienia przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, a niezachowanie tego wymogu spowoduje odrzucenie skargi (pkt 2 i 3 pouczenia zawartego w protokole rozprawy, k. 317 akt sądowych). Jednakże, doręczając odpis zaskarżonego postanowienia G. D., Sąd, w piśmie przewodnim z dnia 20 stycznia 2016 r. zawarł błędne pouczenie, że na postanowienie przysługuje zażalenie (k. 331 akt sądowych). Błędne pouczenie strony lub jej pełnomocnika o przysługujących środkach odwoławczych nie może powodować, że przysługuje jej inny środek odwoławczy niż wynika to z przepisów p.p.s.a. W sytuacji jednak, gdy na skutek błędnych działań sądu administracyjnego strona uchybi wymaganiom formalnym przewidzianym dla danego środka odwoławczego i zostanie on odrzucony, to jest uprawniona do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
- - ---------------------- 3