Uzasadnienie
Opisanym wyżej postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia I. K. – G. terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, na podstawie art. 86 § 1 i 87 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 zwanej dalej P.p.s.a.), z tej przyczyny, iż nie uprawdopodobniła ona braku swojej winy w uchybieniu terminu oraz nie dokonała równocześnie z wnioskiem czynności, której nie dokonano w terminie.
I. K. –G. wniosła zażalenie na powyższe rozstrzygniecie, w którym wywodziła, że jej zdaniem podpisana skarga znajduje się w aktach sprawy. Wskazywała także na fakt, iż oryginał skargi wysłała do Sądu, który następnie wysłał jej skargę do organu, co skarżąca uważa za nieprawidłową procedurę. Wskazywała, iż nie stać ją na zrobienie fotokopii ze skargi w sekretariacie Sądu ze względu na zbyt wysoką cenę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest nieuzasadnione.
Słusznie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że stosownie do art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) - określanej dalej jako P.p.s.a., uchybiony termin można przywrócić, jeżeli spełnione zostaną łącznie następujące przesłanki:
- 1. strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu,
- 2. wniosek ten zostanie wniesiony w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu,
- 3. jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin;
- 4. we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu;
- 5. powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego.
Niewątpliwie dwie pierwsze przesłanki zostały - jak wynika z akt sprawy – są spełnione.
Przesłanka trzecia nie została spełniona, albowiem skarżąca nie uzupełniła wraz z wnioskiem braków formalnych. Skarżąca nie uprawdopodobniła również braku swojej winy w uchybieniu terminowi do uzupełnienia tych braków.
Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego (por. np. A. Wróbel: K.p.a. II, s. 368-370), jak i postępowania cywilnego panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy - M. Jędrzejewska: K.p.c. III, s. 362. Stanowisko to zostało zaakceptowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przykładowo, w wyroku z 4 listopada 1998r., III SA 1243/97 stwierdzono, że zwolnienie lekarskie nie jest potwierdzeniem braku winy strony w uchybieniu terminu. Niekoniecznie bowiem musi ono wykluczać możność dokonania czynności procesowej przez stronę (np. sporządzenia odwołania) i nadania pisma na poczcie osobiście lub przez domownika.
O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku - por. post. NSA z 2 października 2002 r., V SA 793/02 (M.Pr. 2002, nr 23, s. 1059).
Ta przesłanka wystarcza by odrzucić skargę oraz nie uwzględnić zażalenia skarżącej. Nie została jednak prawidłowo wyjaśniona przez sąd pierwszej instancji przesłanka, która nakazuje by "jednocześnie z wniesieniem wniosku została dopełniona czynność, dla której określony był termin". Brak dopełnienia tej czynności jest brakiem formalnym wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia tego braku i przewodniczący stosownie do art. 49 P.p.s.a. wzywa do jego usunięcia. Z uwagi jednak na to, że – jak wskazano - zaistniała w sprawie dalej idąca podstawa do odrzucenia skargi zażalenie nie miało usprawiedliwionych podstaw.
Z tych też przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.