Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 1076/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi pozostawił wniosek D. A. z dnia 23 marca 2012 r. o wyłączenie od rozpoznawania w sprawie sędziów orzekających w Wydziale II Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Łodzi bez rozpoznania.
W uzasadnieniu zarządzenia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 21 maja 2012 r. D. A. została wezwana do usunięcia braków formalnych wniosku przez wskazanie imiennie sędziów, których dotyczy wniosek o wyłączenie oraz uzasadnienie każdego wniosku przez uprawdopodobnienie przyczyn wyłączenia w terminie 7 dni – pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony wnioskodawczyni w dniu 8 czerwca 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 170 akt sadowych).
W odpowiedzi na powyższe pismem procesowym z dnia 15 czerwca 2012 r. strona poinformowała, że przyczyny wyłączenia od orzekania w jej sprawie wszystkich Sędziów orzekających w Wydziale II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi uprawdopodobniła w piśmie procesowym z dnia 10 maja 2012 r. Oświadczyła również, że podtrzymuje swoje stanowisko w zakresie wyłączenia Sędziów orzekających na rozprawie w dniu 23 marca 2012 r. W w/w piśmie z dnia 10 maja 2012 r. wnioskodawczyni, w oparciu o udostępnioną listę Sędziów orzekających w Wydziale II, wymieniła z imienia i nazwiska pozostałych Sędziów nie wymienionych we wniosku z dnia 23 marca 2012 r. Uzasadniając wskazała, iż dobro sprawiedliwości wymaga rozpoznania jej sprawy przez sąd spoza właściwości sądów łódzkich. "Tylko sąd jak najdalej od Łodzi jest w stanie obiektywnie, bezstronnie i zgodnie z prawem rozstrzygnąć przedmiotową sprawę". Wskazał również, że przyczyną złożenia przedmiotowego wniosku była dyskryminacja jej osoby przez wszystkie Wydziały Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, które rozpoznawał jej sprawy niezgodnie z prawem i standardami europejskimi.
Sąd pierwszej instancji podkreślił, że ponieważ przepisy art. 18-23 p.p.s.a. zezwalają jedynie na wyłączenie sędziego, wyłączenie wszystkich sędziów danego wydziału od udziału w sprawie może nastąpić dopiero w wypadku wykazania co do każdego z tych sędziów, że zachodzą przyczyny wyłączenia. Z tych względów do wnioskodawczyni skierowane zostało wezwanie do uzupełnienia braków wniosku o podanej wyżej treści. Pomimo wezwania braki nie zostały uzupełnione.
Wskazując na powyższe Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarżąca nie uzupełniła brakujących danych, co uniemożliwiało nadanie wnioskowi prawidłowego biegu.
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyła D. A. zaskarżając je w całości i zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 49 § 1 P.p.s.a. oraz wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 19 p.p.s.a. Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego.
Ponadto zgodnie z treścią art. 20 § 1 p.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia.
Oprócz elementów formalnych wskazanych w art. 46 p.p.s.a. wniosek taki musi zawierać: a) wskazanie sędziego, którego dotyczy, b) podanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie, c) uprawdopodobnienie tej przyczyny wyłączenia przez wskazanie dowodów, które mają czynić prawdopodobnymi podanymi przez stronę okoliczności.
Jeżeli wniosek nie zawiera elementów, o których mowa w cytowanym przepisie, sąd wzywa stronę do uzupełnienia go w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Natomiast w myśl art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.
Sąd odwoławczy wskazuje jednakże skarżącej, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama podejrzliwość strony bądź utrata wiarygodności w bezstronność sędziego wynikająca z urojeń lub przeczuleń strony - w szczególności niesprecyzowanych, co do osób. Nie ma znaczenia subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego wyznaczonego do rozpoznawania jej sprawy, jak też orzekającego w danej jednostce organizacyjnej, lecz konieczne jest wskazanie poważnych powodów, które obiektywnie spowodowałyby utratę zaufania, co do bezstronności sędziego. Wobec powyższego wątpliwość co do bezstronności sędziego musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji we wniosku. Jeżeli tak jak to ma miejsce w przedmiotowej sprawie, wniosek dotyczy większej liczby sędziów, wszyscy oni muszą być oznaczeni przez wskazanie imion i nazwisk, a przyczyny wyłączenia powinny być odniesione do każdego z nich (por. Bogusław Dauter, Komentarz do art. 49 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Lex).
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wniosek D. A. o wyłączenie sędziów Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi nie zawierał wszystkich powyższych elementów koniecznych do jego rozpoznania. Zasadnie zatem Sąd wezwał skarżącego do jego uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Pomimo wezwania wniosek nie został uzupełniony. W takiej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi był zobowiązany pozostawić wniosek D. A. o wyłączenie sędziów Wydziału II WSA w Łodzi bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a., co też nastąpiło w zaskarżonym zarządzeniu z dnia 26 czerwca 2012 r., które w związku z tym należy uznać za wydane prawidłowo.
Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a.