Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T. Ch. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Pismem z dnia 14 września 2017 r., z zachowaniem ustawowego terminu, skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 6 września 2017 r.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 20 września 2017 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, poprzez nadesłanie 2 odpisów ww. zażalenia, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 3 listopada 2017 r. Wyznaczony przez Sąd termin upłynął z dniem 10 listopada 2017 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie nadesłał wymaganych odpisów zażalenia.
W takiej sytuacji Sąd uznał, że braki formalne nie zostały uzupełnione, w związku z czym na podstawie art. 178 w związku z art. 197 P.p.s.a. postanowił o odrzuceniu zażalenie
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 194 § 3 P.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Wymogiem formalnym każdego pisma procesowego jest m.in. podpisanie pisma przez stronę, przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.) oraz załączenie odpisów do doręczenia pozostałym stronom (art. 47 § 1 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji prawidłowo wezwał skarżącego do uzupełnienia braków zażalenia poprzez złożenie dwóch odpisów zażalenia oraz pouczył o skutkach niewykonania tego obowiązku. Skarżący nie uzupełnił braków formalnych zażalenia. W tym stanie rzeczy Sąd zasadnie, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 P.p.s.a., odrzucił zażalenie.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.