Postanowienie NSA z 27 kwietnia 2006 r., II OZ 429/06

Wydany

27 kwietnia 2006 r.

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 27 kwietnia 2006 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. K. i J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 lutego 2006 roku, sygn. akt II SA/Gd 890/03 o odrzuceniu skargi kasacyjnej H. K. i J. K.

Skład

Sędzia NSA Anna Łuczaj przewodniczący

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 listopada 2005 roku, sygn. akt II SA/Gd 890/03

Sprawa

w sprawie ze skargi H. K. i J. K. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 20 maja 2003 roku, Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektów budowlanych postanawia: oddalić zażalenie. 6

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 30 listopada 2005 roku, sygn. akt II SA/Gd 890/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę H. K. i J. K. od decyzji Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 20 maja 2003 roku w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektów budowlanych.

Postanowieniem z dnia 20 lutego 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną H. K. i J. K. od powyższego wyroku.

Sąd pierwszej instancji wskazał w uzasadnieniu postanowienia, że w dniu 6 lutego 2006 roku pełnomocnik H. i J. K. - radca prawny S. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę kasacyjną od powyższego wyroku tegoż Sądu z dnia 30 listopada 2005 roku. Pełnomocnik skarżących uiścił wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 100 złotych.

Sąd pierwszej instancji podkreślił, iż stosownie do art. 219 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a." opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy tego sądu. Zgodnie zaś z art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Zagadnienia dotyczące wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi uregulowane zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), wydanym na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 233 p.p.s.a.

Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 wskazanego rozporządzenia wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury wynosi 500 złotych. Stosownie do § 3 rozporządzenia z dnia16 grudnia 2003 roku wpis od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wnosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 złotych. Sąd pierwszej instancji wskazał, iż wpis od skargi kasacyjnej w rozpoznawanej sprawie wynosi 250 złotych. Pełnomocnik skarżących uiścił wpis w wysokości 100 złotych, a zatem w niepełnej wysokości.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli H. K. i J. K., reprezentowani przez radcę prawnego S. M.. H. K. i J. K. wnieśli o uchylenie zaskarżonego orzeczenia. Strona wnosząca zażalenie podniosła, że w czerwcu 2003 roku wniesiona została skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku, przy czym od skargi uiszczono wpis w obowiązującej wówczas wysokości 100 złotych. Interpretacja § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w związku z § 3 tego rozporządzenia nasunęła wątpliwości co do tego, od jakiej wysokości wpisu od skargi należy ustalić wysokość wpisu od skargi kasacyjnej: czy od faktycznie opłaconej tj. 100 złotych, czy od określonej w § 2 ust. 3 pkt 1 powyższego rozporządzenia. Zdaniem pełnomocnika skarżących wydaje się, iż w powstałej sytuacji wskazane jest zakwalifikowanie wątpliwości na korzyść skarżących, co niewątpliwie stanowiłoby podstawę do uchylenia postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie jest uzasadnione.

Stosownie do art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W myśl zaś art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej - art. 221 p.p.s.a. ` Celem przepisu art. 221 p.p.s.a. jest uiszczenie bez wezwania opłaty stałej od pisma wnoszonego przez adwokata lub radcę prawnego.

Artykuł 230 § 1 p.p.s.a. przewiduje dwa rodzaje wpisów: wpis stosunkowy i wpis stały. W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sformułowano zasadę, że wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne; w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231). Jeżeli więc przedmiotem sprawy nie są należności pieniężne, od których pobiera się wpis stosunkowy w zależności od wysokości należności objętych zaskarżeniem, to w sprawie należy uiścić wpis stały. Stosownie zaś § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wpis od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 złotych. Wyrażenie "opłata stała", użyte w art. 221 p.p.s.a., oznacza " wpis stały". Opłata w wysokości stałej w rozumieniu tego przepisu to opłata, której wysokość jest stała, taka sama, jednakowa. Takiemu kryterium odpowiada nie tylko opłata, która jest wyrażona kwotowo, lecz także taka, która, stanowiąc określony, zawsze taki sam ułamek określonej kwoty, ma zawsze taką samą wysokość ("wysokość stałą"). Usuwa to możliwość powoływania się na niepewność co do wymagania, któremu strona, reprezentowana przez pełnomocnika musi sprostać, aby nie narazić się na sankcję przewidzianą w art.221 in fine p.p.s.a. (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 13 września 2000 r., III CZP 34/00, OSNC 2001/1/4, uchwała Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 2003 r., III CZP 16/03, OSNCP 2004/3/33, nie publikowane postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 kwietnia 2001 r., IV CZ 133/00, z dnia 11 lipca 2001 r., V CZ 93/01, z dnia 18 października 2001 r., IV CZ 133/01, z dnia 19 marca 2002 r., IV CZ 24/02 i z dnia 27 czerwca 2002 r., IV CZ 76/02). A zatem, gdy skarga kasacyjna podlega opłacie w wysokości ½ kwotowo określonego wpisu stałego od skargi w danej sprawie, to opłata ta zawsze będzie opłatą w takiej samej wysokości ("w wysokości stałej"). Zastrzeżenie dolnej granicy opłaty określa również wysokość stałą Tym samym wpis od skargi kasacyjnej w tych sprawach, w których wpis od skargi został określony w wysokości stałej, jest opłatą w wysokości stałej. / por. H. Knysiak – Molczyk [ w:] T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 608 i n./ Gdy więc adwokat lub radca prawny wniesie nieopłaconą skargę kasacyjną, podlegającą opłacie w wysokości ułamkowej części (½) wpisu stałego (opłacie w wysokości stałej), czynność taka podlegać będzie sankcji przewidzianej w art. 221 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie od skargi kasacyjnej nie uiszczono należnego wpisu stałego, tak przy wniesieniu skargi kasacyjnej jak i przed upływem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia. Pełnomocnik skarżących uiścił wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 złotych podczas, gdy wymagany wpis wynosi w tym przypadku 250 złotych.

Wskazać należy, iż skarga w sprawie została złożona w 2003 roku, a więc przed wejściem w życie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku.

Ustawodawca w art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) wprowadził zasadę, iż sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie, aby chronić strony przed skutkami podwyższenia kosztów sądowych z dniem 1 stycznia 2004 roku ustawodawca postanowił, że w sprawach tych, a więc w sprawach, w których postępowanie nie zostało zakończone, stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych.

Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w 2003 roku i z mocy art. 97 § 2 powołanej wyżej ustawy stronę nie obciążał obowiązek uzupełnienia wpisu od tejże skargi, mimo zmiany wysokości wpisów. Tym niemniej w dniu 30 listopada 2005 roku tj. w dniu wydania wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku sprawa niniejsza została zakończona w pierwszej instancji. Z tego też względu należy uznać, iż za podstawę ustalenia wpisu od skargi kasacyjnej należy przyjąć wpis od skarg z zakresu budownictwa i architektury należny według przepisów obowiązujących w chwili wnoszenia skargi kasacyjnej.

Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury - 500 zł.

Wobec czego wpis od skargi kasacyjnej w rozpoznawanej sprawie - zgodnie z § 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku - wynosi 250 złotych.

Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, iż instytucja skargi kasacyjnej od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego jest instytucją nową, która nie występowała na gruncie obowiązujących do dnia 1 stycznia 2004 roku przepisów ustawy z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.).

Zasadnie zatem Sąd pierwszej instancji przyjął, że w sprawie zastosowanie będą miały przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193).

Uiszczenie przez pełnomocnika skarżących wpisu stałego od skargi kasacyjnej w niepełnej wysokości skutkowało po stronie Sądu pierwszej instancji obowiązkiem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wpływu na powyższe stanowisko nie mogą mieć podnoszone przez pełnomocnika strony wątpliwości interpretacyjne w zakresie przepisów powołanego wyżej rozporządzenia. Rygor w postaci odrzucenia skargi kasacyjnej ma charakter obiektywny i bez wpływu na jego zastosowanie pozostają okoliczności leżące po stronie adwokata lub radcy prawnego wnoszącego pismo podlegające opłacie stałej bądź też strony wnoszącej skargę kasacyjną.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił zażalenie.

----------------------- 4