Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w punkcie III sentencji zasądził od Burmistrza Wolsztyna na rzecz [...] Sp. z o.o. w Wolsztynie kwotę 168,40 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji podniósł, że o kosztach postępowaniach orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 i 3 w zw. z art. 201 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) oraz art. 91 w zw. z art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2010 r., nr 90, poz. 594 ze zm., dalej: u.k.s.c.) uwzględniając uiszczony przez Skarżącą wpis (100 zł) koszty dojazdu na rozprawy w kwocie 68,40 zł.
Na powyższe rozstrzygnięcie zażalenie złożył działający w imieniu [...] Sp. z o.o. w Wolsztynie – Prezes Zarządu D. W., domagając się zasądzenia na rzecz skarżącej Spółki całości kosztów dojazdu w kwocie 240,72 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z regulacją art. 194 § 1 pkt 9 P.p.s.a. zażalenie służy stronie na rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej. W tej sytuacji dopuszczalne jest rozpoznanie zażalenia na rozstrzygnięcie w sprawie kosztów postępowania zawarte w punkcie III sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 marca 2014 r. sygn. akt IV SAB/Po 95/13.
Przede wszystkim należy zaznaczyć, że wszelkie zasady dotyczące zwrotu kosztów postępowania przed sądami administracyjnymi zostały uregulowane w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 200 tej ustawy, w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Na podstawie zaś art. 205 § 1 powołanej ustawy do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie.
Mając na względzie zgłoszony przez Prezesa Zarządu skarżącej Spółki wniosek o zwrot kosztów dojazdu na rozprawy samochodem, wyjaśnić należy, że w świetle regulacji art. 85 ust. 1 w zw. z art. 91 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, znajdującej odpowiednie zastosowanie w sprawach sądowoadministracyjnych na mocy art. 205 § 3 P.p.s.a., w związku z udziałem w postępowaniu sądowym stronie przysługuje zwrot kosztów podróży – z miejsca jej zamieszkania (w przypadku przedstawicieli osób prawnych, odpowiednio: miejsca siedziby tej osoby – uw. Sądu) do siedziby sądu, przed którym toczy się postępowanie – "w wysokości rzeczywiście poniesionych, racjonalnych i celowych kosztów przejazdu własnym samochodem lub innym odpowiednim środkiem transportu".
W ocenie Sądu, w przypadku istnienia dogodnego, bezpośredniego połączenia środkami transportu publicznego – a takowe niewątpliwie istnieje pomiędzy Wolsztynem (siedziba Spółki) i Poznaniem (siedziba Sądu), w postaci choćby połączenia kolejowego – "racjonalnym i celowym kosztem przejazdu odpowiednim środkiem transportu" w rozumieniu art. 85 ust. 1 u.k.s.c. jest, co do zasady, koszt przejazdu takim właśnie środkiem transportu publicznego, w klasie ekonomicznej. W terminach rozpraw według taryfy upublicznionej m.in. na stronie internetowej przewoźnika, przejazd koleją na trasie Wolsztyn-Poznań (odległość: 80 km; przewoźnik: [...] sp. z o.o.; bilet jednorazowy, taryfa normalna, klasa 2) wynosił 17,10 zł w jedną stronę i stąd zasadnie Sąd pierwszej instancji przy orzekaniu o kosztach postępowania uwzględnił koszty dojazdu na rozprawy w kwocie 68,40 zł.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.